praevortor - Diatesi passiva
(praevorto, praevortis, praevorti, praevorsum, praevortĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praevortor
II sing.
praevortĕris, praevortĕre
III sing.
praevortĭtur
I plur.
praevortĭmur
II plur.
praevortimĭni
III plur.
praevortuntur
IMPERFETTO
I sing.
praevortēbar
II sing.
praevortebāris, praevortebāre
III sing.
praevortebātur
I plur.
praevortebāmur
II plur.
praevortebamĭni
III plur.
praevortebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praevortar
II sing.
praevortēris, praevortēre
III sing.
praevortētur
I plur.
praevortēmur
II plur.
praevortemĭni
III plur.
praevortentur
PERFETTO
I sing.
praevorsus, a, um sum
II sing.
praevorsus, a, um es
III sing.
praevorsus, a, um est
I plur.
praevorsi, ae, a sumus
II plur.
praevorsi, ae, a estis
III plur.
praevorsi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praevorsus, a, um eram
II sing.
praevorsus, a, um eras
III sing.
praevorsus, a, um erat
I plur.
praevorsi, ae, a eramus
II plur.
praevorsi, ae, a eratis
III plur.
praevorsi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praevorsus, a, um ero
II sing.
praevorsus, a, um eris
III sing.
praevorsus, a, um erit
I plur.
praevorsi, ae, a erimus
II plur.
praevorsi, ae, a eritis
III plur.
praevorsi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praevortar
II sing.
praevortāris, praevortāre
III sing.
praevortātur
I plur.
praevortāmur
II plur.
praevortamĭni
III plur.
praevortantur
IMPERFETTO
I sing.
praevortĕrer
II sing.
praevorterēris, praevorterēre
III sing.
praevorterētur
I plur.
praevorterēmur
II plur.
praevorteremĭni
III plur.
praevorterentur
PERFETTO
I sing.
praevorsus, a, um sim
II sing.
praevorsus, a, um sis
III sing.
praevorsus, a, um sit
I plur.
praevorsi, ae, a simus
II plur.
praevorsi, ae, a sitis
III plur.
praevorsi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praevorsus, a, um essem
II sing.
praevorsus, a, um esses
III sing.
praevorsus, a, um esset
I plur.
praevorsi, ae, a essemus
II plur.
praevorsi, ae, a essetis
III plur.
praevorsi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praevortĕre
II plur.
praevortĭmini
FUTURO
II sing.
praevortĭtor
III sing.
praevortĭtor
II plur.
III plur.
praevortuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
praevorsus, a, um
INFINITO
PRESENTE
praevorti
PERFETTO
Singolare:
praevorsus, a, um esse
Plurale:
praevorsi, ae, a esse
FUTURO
praevorsum esse
GERUNDIVO
praevortendus, a, um
SUPINO
praevorsu
Vedi la forma attiva di questo lemma
praevortor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis