Donazione

praetentor - Diatesi passiva


(praetento, praetentas, praetentāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praetentor
II sing.
praetentāris, praetentāre
III sing.
praetentātur
I plur.
praetentāmur
II plur.
praetentamĭni
III plur.
praetentantur
IMPERFETTO
I sing.
praetentābar
II sing.
praetentabāris, praetentabāre
III sing.
praetentabātur
I plur.
praetentabāmur
II plur.
praetentabamĭni
III plur.
praetentabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praetentābor
II sing.
praetentabĕris, praetentabĕre
III sing.
praetentabĭtur
I plur.
praetentabĭmur
II plur.
praetentabimĭni
III plur.
praetentabuntur
PERFETTO
I sing.
– sum
II sing.
– es
III sing.
– est
I plur.
– sumus
II plur.
– estis
III plur.
– sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– eram
II sing.
– eras
III sing.
– erat
I plur.
– eramus
II plur.
– eratis
III plur.
– erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
– ero
II sing.
– eris
III sing.
– erit
I plur.
– erimus
II plur.
– eritis
III plur.
– erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praetenter
II sing.
praetentēris, praetentēre
III sing.
praetentētur
I plur.
praetentēmur
II plur.
praetentemĭni
III plur.
praetententur
IMPERFETTO
I sing.
praetentārer
II sing.
praetentarēris, praetentarēre
III sing.
praetentarētur
I plur.
praetentarēmur
II plur.
praetentaremĭni
III plur.
praetentarentur
PERFETTO
I sing.
– sim
II sing.
– sis
III sing.
– sit
I plur.
– simus
II plur.
– sitis
III plur.
– sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
– essem
II sing.
– esses
III sing.
– esset
I plur.
– essemus
II plur.
– essetis
III plur.
– essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praetentāre
II plur.
praetentamĭni
FUTURO
II sing.
praetentātor
III sing.
praetentātor
II plur.
–
III plur.
praetentantor
PARTICIPIO
PERFETTO
–
INFINITO
PRESENTE
praetentāri
PERFETTO
Singolare:
–
Plurale:
–
FUTURO
–
GERUNDIVO
praetentandus, –a, –um
SUPINO
–

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praetento
praetentūra ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praetendo v. tr. III coniug.
praetendor v. tr. III coniug.
praetĕnĕr agg. I cl.
praetentans agg. part. pres. II cl.
praetento v. tr. I coniug.
praetentor v. tr. I coniug.
praetentūra sost. femm. I decl.
praetentūrūs agg. part. fut.
praetentus agg. part. perf. I cl.
praetentus agg. inf. perf.
praetĕnŭis agg. II cl.
praetĕpescens agg. part. pres. II cl.
praetĕpesco v. intr. III coniug.
praetĕr avv.
praetĕr prep.
praetĕrăgens agg. part. pres. II cl.
praetĕrăgo v. tr. III coniug.
praetĕrăgor v. tr. III coniug.
praeterbītens agg. part. pres. II cl.
praeterbīto v. tr. III coniug.
{{ID:PRAETENTOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis