praesignor - Diatesi passiva
(praesigno, praesignas, praesignavi, praesignatum, praesignāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praesignor
II sing.
praesignāris, praesignāre
III sing.
praesignātur
I plur.
praesignāmur
II plur.
praesignamĭni
III plur.
praesignantur
IMPERFETTO
I sing.
praesignābar
II sing.
praesignabāris, praesignabāre
III sing.
praesignabātur
I plur.
praesignabāmur
II plur.
praesignabamĭni
III plur.
praesignabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praesignābor
II sing.
praesignabĕris, praesignabĕre
III sing.
praesignabĭtur
I plur.
praesignabĭmur
II plur.
praesignabimĭni
III plur.
praesignabuntur
PERFETTO
I sing.
praesignatus, a, um sum
II sing.
praesignatus, a, um es
III sing.
praesignatus, a, um est
I plur.
praesignati, ae, a sumus
II plur.
praesignati, ae, a estis
III plur.
praesignati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praesignatus, a, um eram
II sing.
praesignatus, a, um eras
III sing.
praesignatus, a, um erat
I plur.
praesignati, ae, a eramus
II plur.
praesignati, ae, a eratis
III plur.
praesignati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praesignatus, a, um ero
II sing.
praesignatus, a, um eris
III sing.
praesignatus, a, um erit
I plur.
praesignati, ae, a erimus
II plur.
praesignati, ae, a eritis
III plur.
praesignati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praesigner
II sing.
praesignēris, praesignēre
III sing.
praesignētur
I plur.
praesignēmur
II plur.
praesignemĭni
III plur.
praesignentur
IMPERFETTO
I sing.
praesignārer
II sing.
praesignarēris, praesignarēre
III sing.
praesignarētur
I plur.
praesignarēmur
II plur.
praesignaremĭni
III plur.
praesignarentur
PERFETTO
I sing.
praesignatus, a, um sim
II sing.
praesignatus, a, um sis
III sing.
praesignatus, a, um sit
I plur.
praesignati, ae, a simus
II plur.
praesignati, ae, a sitis
III plur.
praesignati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praesignatus, a, um essem
II sing.
praesignatus, a, um esses
III sing.
praesignatus, a, um esset
I plur.
praesignati, ae, a essemus
II plur.
praesignati, ae, a essetis
III plur.
praesignati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praesignāre
II plur.
praesignamĭni
FUTURO
II sing.
praesignātor
III sing.
praesignātor
II plur.
III plur.
praesignantor
PARTICIPIO
PERFETTO
praesignatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
praesignāri
PERFETTO
Singolare:
praesignatus, a, um esse
Plurale:
praesignati, ae, a esse
FUTURO
praesignatum esse
GERUNDIVO
praesignandus, a, um
SUPINO
praesignatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
praesignor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis