Donazione

praepostĕror - Diatesi passiva


(praepostĕro, praepostĕras, praeposteravi, praeposteratum, praepostĕrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praepostĕror
II sing.
praepostĕrāris, praepostĕrāre
III sing.
praepostĕrātur
I plur.
praepostĕrāmur
II plur.
praepostĕramĭni
III plur.
praepostĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
praepostĕrābar
II sing.
praepostĕrabāris, praepostĕrabāre
III sing.
praepostĕrabātur
I plur.
praepostĕrabāmur
II plur.
praepostĕrabamĭni
III plur.
praepostĕrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praepostĕrābor
II sing.
praepostĕrabĕris, praepostĕrabĕre
III sing.
praepostĕrabĭtur
I plur.
praepostĕrabĭmur
II plur.
praepostĕrabimĭni
III plur.
praepostĕrabuntur
PERFETTO
I sing.
praeposteratus, –a, –um sum
II sing.
praeposteratus, –a, –um es
III sing.
praeposteratus, –a, –um est
I plur.
praeposterati, –ae, –a sumus
II plur.
praeposterati, –ae, –a estis
III plur.
praeposterati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praeposteratus, –a, –um eram
II sing.
praeposteratus, –a, –um eras
III sing.
praeposteratus, –a, –um erat
I plur.
praeposterati, –ae, –a eramus
II plur.
praeposterati, –ae, –a eratis
III plur.
praeposterati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praeposteratus, –a, –um ero
II sing.
praeposteratus, –a, –um eris
III sing.
praeposteratus, –a, –um erit
I plur.
praeposterati, –ae, –a erimus
II plur.
praeposterati, –ae, –a eritis
III plur.
praeposterati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praepostĕrer
II sing.
praepostĕrēris, praepostĕrēre
III sing.
praepostĕrētur
I plur.
praepostĕrēmur
II plur.
praepostĕremĭni
III plur.
praepostĕrentur
IMPERFETTO
I sing.
praepostĕrārer
II sing.
praepostĕrarēris, praepostĕrarēre
III sing.
praepostĕrarētur
I plur.
praepostĕrarēmur
II plur.
praepostĕraremĭni
III plur.
praepostĕrarentur
PERFETTO
I sing.
praeposteratus, –a, –um sim
II sing.
praeposteratus, –a, –um sis
III sing.
praeposteratus, –a, –um sit
I plur.
praeposterati, –ae, –a simus
II plur.
praeposterati, –ae, –a sitis
III plur.
praeposterati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praeposteratus, –a, –um essem
II sing.
praeposteratus, –a, –um esses
III sing.
praeposteratus, –a, –um esset
I plur.
praeposterati, –ae, –a essemus
II plur.
praeposterati, –ae, –a essetis
III plur.
praeposterati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praepostĕrāre
II plur.
praepostĕramĭni
FUTURO
II sing.
praepostĕrātor
III sing.
praepostĕrātor
II plur.
–
III plur.
praepostĕrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
praeposteratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
praepostĕrāri
PERFETTO
Singolare:
praeposteratus, –a, –um esse
Plurale:
praeposterati, –ae, –a esse
FUTURO
praeposteratum esse
GERUNDIVO
praepostĕrandus, –a, –um
SUPINO
praeposteratu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praepostĕro
praepostĕrus ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praeposteratus agg. part. perf. I cl.
praeposteratus agg. inf. perf.
praepostĕrē avv.
praepostĕrĭtās sost. femm. III decl.
praepostĕro v. tr. I coniug.
praepostĕror v. tr. I coniug.
praepostĕrus agg. I cl.
praepŏtens agg. II cl.
praepŏtentes sost. masch. pl. III decl.
praepŏtentĭa sost. femm. I decl.
praeprŏpĕrantĕr avv.
praeprŏpĕrē avv.
praeprŏpĕrus agg. I cl.
praepūtĭātĭo sost. femm. III decl.
praepūtĭātus agg. I cl.
praepūtĭum Sost. nt. II decl.
praerădĭans agg. part. pres. II cl.
praerădĭo v. tr. e intr. I coniug.
praerădĭor v. tr. e intr. I coniug.
praerancĭdus agg. I cl.
{{ID:PRAEPOSTEROR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis