praeostendor - Diatesi passiva
(praeostendo, praeostendis, praeostendi, praeostensum, praeostendĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praeostendor
II sing.
praeostendĕris, praeostendĕre
III sing.
praeostendĭtur
I plur.
praeostendĭmur
II plur.
praeostendimĭni
III plur.
praeostenduntur
IMPERFETTO
I sing.
praeostendēbar
II sing.
praeostendebāris, praeostendebāre
III sing.
praeostendebātur
I plur.
praeostendebāmur
II plur.
praeostendebamĭni
III plur.
praeostendebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praeostendar
II sing.
praeostendēris, praeostendēre
III sing.
praeostendētur
I plur.
praeostendēmur
II plur.
praeostendemĭni
III plur.
praeostendentur
PERFETTO
I sing.
praeostensus, a, um sum
II sing.
praeostensus, a, um es
III sing.
praeostensus, a, um est
I plur.
praeostensi, ae, a sumus
II plur.
praeostensi, ae, a estis
III plur.
praeostensi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praeostensus, a, um eram
II sing.
praeostensus, a, um eras
III sing.
praeostensus, a, um erat
I plur.
praeostensi, ae, a eramus
II plur.
praeostensi, ae, a eratis
III plur.
praeostensi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praeostensus, a, um ero
II sing.
praeostensus, a, um eris
III sing.
praeostensus, a, um erit
I plur.
praeostensi, ae, a erimus
II plur.
praeostensi, ae, a eritis
III plur.
praeostensi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praeostendar
II sing.
praeostendāris, praeostendāre
III sing.
praeostendātur
I plur.
praeostendāmur
II plur.
praeostendamĭni
III plur.
praeostendantur
IMPERFETTO
I sing.
praeostendĕrer
II sing.
praeostenderēris, praeostenderēre
III sing.
praeostenderētur
I plur.
praeostenderēmur
II plur.
praeostenderemĭni
III plur.
praeostenderentur
PERFETTO
I sing.
praeostensus, a, um sim
II sing.
praeostensus, a, um sis
III sing.
praeostensus, a, um sit
I plur.
praeostensi, ae, a simus
II plur.
praeostensi, ae, a sitis
III plur.
praeostensi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praeostensus, a, um essem
II sing.
praeostensus, a, um esses
III sing.
praeostensus, a, um esset
I plur.
praeostensi, ae, a essemus
II plur.
praeostensi, ae, a essetis
III plur.
praeostensi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praeostendĕre
II plur.
praeostendimĭni
FUTURO
II sing.
praeostendĭtor
III sing.
praeostendĭtor
II plur.
III plur.
praeostenduntor
PARTICIPIO
PERFETTO
praeostensus, a, um
INFINITO
PRESENTE
praeostendi
PERFETTO
Singolare:
praeostensus, a, um esse
Plurale:
praeostensi, ae, a esse
FUTURO
praeostensum esse
GERUNDIVO
praeostendendus, a, um
SUPINO
praeostensu
Vedi la forma attiva di questo lemma
praeostendor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis