Donazione

praecūro - Diatesi attiva


(praecūro, praecūras, praecūrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praecūro
II sing.
praecūras
III sing.
praecūrat
I plur.
praecūrāmus
II plur.
praecūrātis
III plur.
praecūrant
IMPERFETTO
I sing.
praecūrābam
II sing.
praecūrābas
III sing.
praecūrābat
I plur.
praecūrabāmus
II plur.
praecūrabātis
III plur.
praecūrābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praecūrābo
II sing.
praecūrābis
III sing.
praecūrābit
I plur.
praecūrabĭmus
II plur.
praecūrabĭtis
III plur.
praecūrābunt
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praecūrem
II sing.
praecūres
III sing.
praecūret
I plur.
praecūrēmus
II plur.
praecūrētis
III plur.
praecūrent
IMPERFETTO
I sing.
praecūrārem
II sing.
praecūrāres
III sing.
praecūrāret
I plur.
praecūrarēmus
II plur.
praecūrarētis
III plur.
praecūrārent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praecūra
II plur.
praecūrāte
FUTURO
II sing.
praecūrāto
III sing.
praecūrāto
II plur.
praecūratōte
III plur.
praecūranto
PARTICIPIO
PRESENTE
praecūrans, –antis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
praecūrāre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praecūrandi
Dativo:
praecūrando
Accusativo:
ad praecūrandum
Ablativo:
praecūrando
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma

‹ praecūrans
praecūror ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praecultūrūs agg. part. fut.
praecultus agg. part. perf. I cl.
praecultus agg. inf. perf.
praecŭpĭdus agg. I cl.
praecūrans agg. part. pres. II cl.
praecūro v. tr. I coniug.
praecūror v. tr. I coniug.
praecurrens agg. part. pres. II cl.
praecurrentia Sost. nt. pl. III decl.
praecurro v. tr. e intr. III coniug.
praecurror v. tr. e intr. III coniug.
praecursātŏr sost. masch. III decl.
praecursĭo sost. femm. III decl.
praecursŏr sost. masch. III decl.
praecursōrĭus agg. I cl.
praecursūrūs agg. part. fut.
praecursŭs sost. masch. IV decl.
praecursus agg. part. perf. I cl.
praecursus agg. inf. perf.
praecŭtiens agg. part. pres. II cl.
{{ID:PRAECURO100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis