praecondĭo - Diatesi attiva


(praecondĭo, praecondis, praecondīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praecondĭo
II sing.
praecondis
III sing.
praecondit
I plur.
praecondīmus
II plur.
praecondītis
III plur.
praecondĭunt
IMPERFETTO
I sing.
praecondiēbam
II sing.
praecondiēbas
III sing.
praecondiēbat
I plur.
praecondiebāmus
II plur.
praecondiebātis
III plur.
praecondiēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praecondĭam
II sing.
praecondĭes
III sing.
praecondĭet
I plur.
praecondiēmus
II plur.
praecondiētis
III plur.
praecondĭent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
FUTURO ANTERIORE
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praecondĭam
II sing.
praecondĭas
III sing.
praecondĭat
I plur.
praecondiāmus
II plur.
praecondiātis
III plur.
praecondĭant
IMPERFETTO
I sing.
praecondīrem
II sing.
praecondīres
III sing.
praecondīret
I plur.
praecondirēmus
II plur.
praecondirētis
III plur.
praecondīrent
PERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
PIUCHEPERFETTO
I sing.
–
II sing.
–
III sing.
–
I plur.
–
II plur.
–
III plur.
–
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praecondi
II plur.
praecondīte
FUTURO
II sing.
praecondīto
III sing.
praecondīto
II plur.
praeconditōte
III plur.
praecondiunto
PARTICIPIO
PRESENTE
praecondiens, –ientis
FUTURO
–
INFINITO
PRESENTE
praecondīre
PERFETTO
–
FUTURO
Singolare:
–
Plurale:
–
GERUNDIO
Genitivo:
praecondiendi
Dativo:
praecondiendo
Accusativo:
ad praecondiendum
Ablativo:
praecondiendo
SUPINO
–

Vedi la forma passiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:PRAECONDIO100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis