Donazione

praecognĭtĭo


(praecognĭtĭo, praecognitionis)

sostantivo femminile III declinazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
praecognĭtĭo
Gen.
praecognitionis
Dat.
praecognitioni
Acc.
praecognitionem
Abl.
praecognitione
Voc.
praecognĭtĭo
PLURALE
Nom.
praecognitiones
Gen.
praecognitionum
Dat.
praecognitionĭbus
Acc.
praecognitiones
Abl.
praecognitionĭbus
Voc.
praecognitiones

‹ praecōgĭtor
praecognĭtŏr ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praecogitatūrūs agg. part. fut.
praecogitatus agg. part. perf. I cl.
praecogitatus agg. inf. perf.
praecōgĭto v. tr. I coniug.
praecōgĭtor v. tr. I coniug.
praecognĭtĭo sost. femm. III decl.
praecognĭtŏr sost. masch. III decl.
praecognitūrūs agg. part. fut.
praecognitus agg. part. perf. I cl.
praecognitus agg. inf. perf.
praecognoscens agg. part. pres. II cl.
praecognosco v. tr. III coniug.
praecognoscor v. tr. III coniug.
praecŏlens agg. part. pres. II cl.
praecŏlo v. tr. III coniug.
praecŏlor v. tr. III coniug.
praecommŏdans agg. part. pres. II cl.
praecommŏdo v. tr. I coniug.
praecommŏdor v. tr. I coniug.
praecompŏsĭtus agg. I cl.
{{ID:PRAECOGNITIO100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis