Donazione

praecarpor - Diatesi passiva


(praecarpo, praecarpis, praecarpsi, praecarptum, praecarpĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
praecarpor
II sing.
praecarpĕris, praecarpĕre
III sing.
praecarpĭtur
I plur.
praecarpĭmur
II plur.
praecarpimĭni
III plur.
praecarpuntur
IMPERFETTO
I sing.
praecarpēbar
II sing.
praecarpebāris, praecarpebāre
III sing.
praecarpebātur
I plur.
praecarpebāmur
II plur.
praecarpebamĭni
III plur.
praecarpebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
praecarpar
II sing.
praecarpēris, praecarpēre
III sing.
praecarpētur
I plur.
praecarpēmur
II plur.
praecarpemĭni
III plur.
praecarpentur
PERFETTO
I sing.
praecarptus, –a, –um sum
II sing.
praecarptus, –a, –um es
III sing.
praecarptus, –a, –um est
I plur.
praecarpti, –ae, –a sumus
II plur.
praecarpti, –ae, –a estis
III plur.
praecarpti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praecarptus, –a, –um eram
II sing.
praecarptus, –a, –um eras
III sing.
praecarptus, –a, –um erat
I plur.
praecarpti, –ae, –a eramus
II plur.
praecarpti, –ae, –a eratis
III plur.
praecarpti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
praecarptus, –a, –um ero
II sing.
praecarptus, –a, –um eris
III sing.
praecarptus, –a, –um erit
I plur.
praecarpti, –ae, –a erimus
II plur.
praecarpti, –ae, –a eritis
III plur.
praecarpti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
praecarpar
II sing.
praecarpāris, praecarpāre
III sing.
praecarpātur
I plur.
praecarpāmur
II plur.
praecarpamĭni
III plur.
praecarpantur
IMPERFETTO
I sing.
praecarpĕrer
II sing.
praecarperēris, praecarperēre
III sing.
praecarperētur
I plur.
praecarperēmur
II plur.
praecarperemĭni
III plur.
praecarperentur
PERFETTO
I sing.
praecarptus, –a, –um sim
II sing.
praecarptus, –a, –um sis
III sing.
praecarptus, –a, –um sit
I plur.
praecarpti, –ae, –a simus
II plur.
praecarpti, –ae, –a sitis
III plur.
praecarpti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
praecarptus, –a, –um essem
II sing.
praecarptus, –a, –um esses
III sing.
praecarptus, –a, –um esset
I plur.
praecarpti, –ae, –a essemus
II plur.
praecarpti, –ae, –a essetis
III plur.
praecarpti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
praecarpĕre
II plur.
praecarpimĭni
FUTURO
II sing.
praecarpĭtor
III sing.
praecarpĭtor
II plur.
–
III plur.
praecarpuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
praecarptus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
praecarpi
PERFETTO
Singolare:
praecarptus, –a, –um esse
Plurale:
praecarpti, –ae, –a esse
FUTURO
praecarptum esse
GERUNDIVO
praecarpendus, –a, –um
SUPINO
praecarptu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ praecarpo
praecarptūrūs ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
praecantŏr sost. masch. III decl.
praecantrix sost. femm. III decl.
praecānus agg. I cl.
praecarpens agg. part. pres. II cl.
praecarpo v. tr. III coniug.
praecarpor v. tr. III coniug.
praecarptūrūs agg. part. fut.
praecarptus agg. part. perf. I cl.
praecarptus agg. inf. perf.
praecautūrūs agg. part. fut.
praecautus agg. part. perf. I cl.
praecautus agg. inf. perf.
praecăvens agg. part. pres. II cl.
praecăvĕo v. tr. e intr. II coniug.
praecăvĕor v. tr. e intr. II coniug.
praecēdens agg. part. pres. II cl.
praecēdo v. tr. e intr. III coniug.
praecēdor v. tr. e intr. III coniug.
praecĕlĕr agg. II cl.
praecĕlĕrans agg. part. pres. II cl.
{{ID:PRAECARPOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis