postŭlor - Diatesi passiva


(postŭlo, postŭlas, postulavi, postulatum, postŭlāre)

verbo transitivo e intransitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
postŭlor
II sing.
postŭlāris, postŭlāre
III sing.
postŭlātur
I plur.
postŭlāmur
II plur.
postŭlamĭni
III plur.
postŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
postŭlābar
II sing.
postŭlabāris, postŭlabāre
III sing.
postŭlabātur
I plur.
postŭlabāmur
II plur.
postŭlabamĭni
III plur.
postŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
postŭlābor
II sing.
postŭlabĕris, postŭlabĕre
III sing.
postŭlabĭtur
I plur.
postŭlabĭmur
II plur.
postŭlabimĭni
III plur.
postŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
postulatus, –a, –um sum
II sing.
postulatus, –a, –um es
III sing.
postulatus, –a, –um est
I plur.
postulati, –ae, –a sumus
II plur.
postulati, –ae, –a estis
III plur.
postulati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
postulatus, –a, –um eram
II sing.
postulatus, –a, –um eras
III sing.
postulatus, –a, –um erat
I plur.
postulati, –ae, –a eramus
II plur.
postulati, –ae, –a eratis
III plur.
postulati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
postulatus, –a, –um ero
II sing.
postulatus, –a, –um eris
III sing.
postulatus, –a, –um erit
I plur.
postulati, –ae, –a erimus
II plur.
postulati, –ae, –a eritis
III plur.
postulati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
postŭler
II sing.
postŭlēris, postŭlēre
III sing.
postŭlētur
I plur.
postŭlēmur
II plur.
postŭlemĭni
III plur.
postŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
postŭlārer
II sing.
postŭlarēris, postŭlarēre
III sing.
postŭlarētur
I plur.
postŭlarēmur
II plur.
postŭlaremĭni
III plur.
postŭlarentur
PERFETTO
I sing.
postulatus, –a, –um sim
II sing.
postulatus, –a, –um sis
III sing.
postulatus, –a, –um sit
I plur.
postulati, –ae, –a simus
II plur.
postulati, –ae, –a sitis
III plur.
postulati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
postulatus, –a, –um essem
II sing.
postulatus, –a, –um esses
III sing.
postulatus, –a, –um esset
I plur.
postulati, –ae, –a essemus
II plur.
postulati, –ae, –a essetis
III plur.
postulati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
postŭlāre
II plur.
postŭlamĭni
FUTURO
II sing.
postŭlātor
III sing.
postŭlātor
II plur.
–
III plur.
postŭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
postulatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
postŭlāri
PERFETTO
Singolare:
postulatus, –a, –um esse
Plurale:
postulati, –ae, –a esse
FUTURO
postulatum esse
GERUNDIVO
postŭlandus, –a, –um
SUPINO
postulatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:POSTULOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis