postscrībor - Diatesi passiva
(postscrībo, postscrībis, postscripsi, postscriptum, postscrībĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
postscrībor
II sing.
postscrībĕris, postscrībĕre
III sing.
postscrībĭtur
I plur.
postscrībĭmur
II plur.
postscrībimĭni
III plur.
postscrībuntur
IMPERFETTO
I sing.
postscrībēbar
II sing.
postscrībebāris, postscrībebāre
III sing.
postscrībebātur
I plur.
postscrībebāmur
II plur.
postscrībebamĭni
III plur.
postscrībebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
postscrībar
II sing.
postscrībēris, postscrībēre
III sing.
postscrībētur
I plur.
postscrībēmur
II plur.
postscrībemĭni
III plur.
postscrībentur
PERFETTO
I sing.
postscriptus, a, um sum
II sing.
postscriptus, a, um es
III sing.
postscriptus, a, um est
I plur.
postscripti, ae, a sumus
II plur.
postscripti, ae, a estis
III plur.
postscripti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
postscriptus, a, um eram
II sing.
postscriptus, a, um eras
III sing.
postscriptus, a, um erat
I plur.
postscripti, ae, a eramus
II plur.
postscripti, ae, a eratis
III plur.
postscripti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
postscriptus, a, um ero
II sing.
postscriptus, a, um eris
III sing.
postscriptus, a, um erit
I plur.
postscripti, ae, a erimus
II plur.
postscripti, ae, a eritis
III plur.
postscripti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
postscrībar
II sing.
postscrībāris, postscrībāre
III sing.
postscrībātur
I plur.
postscrībāmur
II plur.
postscrībamĭni
III plur.
postscrībantur
IMPERFETTO
I sing.
postscrībĕrer
II sing.
postscrīberēris, postscrīberēre
III sing.
postscrīberētur
I plur.
postscrīberēmur
II plur.
postscrīberemĭni
III plur.
postscrīberentur
PERFETTO
I sing.
postscriptus, a, um sim
II sing.
postscriptus, a, um sis
III sing.
postscriptus, a, um sit
I plur.
postscripti, ae, a simus
II plur.
postscripti, ae, a sitis
III plur.
postscripti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
postscriptus, a, um essem
II sing.
postscriptus, a, um esses
III sing.
postscriptus, a, um esset
I plur.
postscripti, ae, a essemus
II plur.
postscripti, ae, a essetis
III plur.
postscripti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
postscrībĕre
II plur.
postscrībimĭni
FUTURO
II sing.
postscrībĭtor
III sing.
postscrībĭtor
II plur.
III plur.
postscrībuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
postscriptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
postscrībi
PERFETTO
Singolare:
postscriptus, a, um esse
Plurale:
postscripti, ae, a esse
FUTURO
postscriptum esse
GERUNDIVO
postscrībendus, a, um
SUPINO
postscriptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
postscrībor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis