plasmor - Diatesi passiva


(plasmo, plasmas, plasmavi, plasmatum, plasmāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
plasmor
II sing.
plasmāris, plasmāre
III sing.
plasmātur
I plur.
plasmāmur
II plur.
plasmamĭni
III plur.
plasmantur
IMPERFETTO
I sing.
plasmābar
II sing.
plasmabāris, plasmabāre
III sing.
plasmabātur
I plur.
plasmabāmur
II plur.
plasmabamĭni
III plur.
plasmabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
plasmābor
II sing.
plasmabĕris, plasmabĕre
III sing.
plasmabĭtur
I plur.
plasmabĭmur
II plur.
plasmabimĭni
III plur.
plasmabuntur
PERFETTO
I sing.
plasmatus, –a, –um sum
II sing.
plasmatus, –a, –um es
III sing.
plasmatus, –a, –um est
I plur.
plasmati, –ae, –a sumus
II plur.
plasmati, –ae, –a estis
III plur.
plasmati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
plasmatus, –a, –um eram
II sing.
plasmatus, –a, –um eras
III sing.
plasmatus, –a, –um erat
I plur.
plasmati, –ae, –a eramus
II plur.
plasmati, –ae, –a eratis
III plur.
plasmati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
plasmatus, –a, –um ero
II sing.
plasmatus, –a, –um eris
III sing.
plasmatus, –a, –um erit
I plur.
plasmati, –ae, –a erimus
II plur.
plasmati, –ae, –a eritis
III plur.
plasmati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
plasmer
II sing.
plasmēris, plasmēre
III sing.
plasmētur
I plur.
plasmēmur
II plur.
plasmemĭni
III plur.
plasmentur
IMPERFETTO
I sing.
plasmārer
II sing.
plasmarēris, plasmarēre
III sing.
plasmarētur
I plur.
plasmarēmur
II plur.
plasmaremĭni
III plur.
plasmarentur
PERFETTO
I sing.
plasmatus, –a, –um sim
II sing.
plasmatus, –a, –um sis
III sing.
plasmatus, –a, –um sit
I plur.
plasmati, –ae, –a simus
II plur.
plasmati, –ae, –a sitis
III plur.
plasmati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
plasmatus, –a, –um essem
II sing.
plasmatus, –a, –um esses
III sing.
plasmatus, –a, –um esset
I plur.
plasmati, –ae, –a essemus
II plur.
plasmati, –ae, –a essetis
III plur.
plasmati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
plasmāre
II plur.
plasmamĭni
FUTURO
II sing.
plasmātor
III sing.
plasmātor
II plur.
–
III plur.
plasmantor
PARTICIPIO
PERFETTO
plasmatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
plasmāri
PERFETTO
Singolare:
plasmatus, –a, –um esse
Plurale:
plasmati, –ae, –a esse
FUTURO
plasmatum esse
GERUNDIVO
plasmandus, –a, –um
SUPINO
plasmatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:PLASMOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis