pĭgrĭtor - Diatesi attiva
(pĭgrĭtor, pĭgrĭtāris, pigritatus sum, pĭgrĭtāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pĭgrĭtor
II sing.
pĭgrĭtāris, pĭgrĭtāre
III sing.
pĭgrĭtātur
I plur.
pĭgrĭtāmur
II plur.
pĭgrĭtamĭni
III plur.
pĭgrĭtantur
IMPERFETTO
I sing.
pĭgrĭtābar
II sing.
pĭgrĭtabāris, pĭgrĭtabāre
III sing.
pĭgrĭtabātur
I plur.
pĭgrĭtabāmus
II plur.
pĭgrĭtabamĭni
III plur.
pĭgrĭtantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pĭgrĭtābor
II sing.
pĭgrĭtabĕris, pĭgrĭtabĕre
III sing.
pĭgrĭtabĭtur
I plur.
pĭgrĭtabĭmur
II plur.
pĭgrĭtabimĭni
III plur.
pĭgrĭtabuntur
PERFETTO
I sing.
pigritatus, a, um sum
II sing.
pigritatus, a, um es
III sing.
pigritatus, a, um est
I plur.
pigritati, ae, a sumus
II plur.
pigritati, ae, a estis
III plur.
pigritati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pigritatus, a, um eram
II sing.
pigritatus, a, um eras
III sing.
pigritatus, a, um erat
I plur.
pigritati, ae, a eramus
II plur.
pigritati, ae, a eratis
III plur.
pigritati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
pigritatus, a, um ero
II sing.
pigritatus, a, um eris
III sing.
pigritatus, a, um erit
I plur.
pigritati, ae, a erimus
II plur.
pigritati, ae, a eritis
III plur.
pigritati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pĭgrĭter
II sing.
pĭgrĭtēris, pĭgrĭtēre
III sing.
pĭgrĭtētur
I plur.
pĭgrĭtēmur
II plur.
pĭgrĭtemĭni
III plur.
pĭgrĭtentur
IMPERFETTO
I sing.
pĭgrĭtārer
II sing.
pĭgrĭtarēris, pĭgrĭtarēre
III sing.
pĭgrĭtarētur
I plur.
pĭgrĭtāremur
II plur.
pĭgrĭtaremĭni
III plur.
pĭgrĭtarentur
PERFETTO
I sing.
pigritatus, a, um sim
II sing.
pigritatus, a, um sis
III sing.
pigritatus, a, um sit
I plur.
pigritati, ae, a simus
II plur.
pigritati, ae, a sitis
III plur.
pigritati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pigritatus, a, um essem
II sing.
pigritatus, a, um esses
III sing.
pigritatus, a, um esset
I plur.
pigritati, ae, a essemus
II plur.
pigritati, ae, a essetis
III plur.
pigritati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pĭgrĭtāre
II plur.
pĭgrĭtamĭni
FUTURO
II sing.
pĭgrĭtātor
III sing.
pĭgrĭtātor
II plur.
III plur.
pĭgrĭtantor
INFINITO
PRESENTE
pĭgrĭtāri
PERFETTO
Singolare:
pigritatus, a, um esse
Plurale:
pigritati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
pigritatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
pigritatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
pĭgrĭtans, antis
FUTURO
pigritatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
pigritatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
pĭgrĭtandi
Dativo:
pĭgrĭtando
Accusativo:
pĭgrĭtandum
Ablativo:
pĭgrĭtando
GERUNDIVO
pĭgrĭtor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis