pervăgor - Diatesi attiva
(pervăgor, pervăgāris, pervagatus sum, pervăgāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pervăgor
II sing.
pervăgāris, pervăgāre
III sing.
pervăgātur
I plur.
pervăgāmur
II plur.
pervăgamĭni
III plur.
pervăgantur
IMPERFETTO
I sing.
pervăgābar
II sing.
pervăgabāris, pervăgabāre
III sing.
pervăgabātur
I plur.
pervăgabāmur
II plur.
pervăgabamĭni
III plur.
pervăgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pervăgābor
II sing.
pervăgabĕris, pervăgabĕre
III sing.
pervăgabĭtur
I plur.
pervăgabĭmur
II plur.
pervăgabimĭni
III plur.
pervăgabuntur
PERFETTO
I sing.
pervagatus, a, um sum
II sing.
pervagatus, a, um es
III sing.
pervagatus, a, um est
I plur.
pervagati, ae, a sumus
II plur.
pervagati, ae, a estis
III plur.
pervagati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pervagatus, a, um eram
II sing.
pervagatus, a, um eras
III sing.
pervagatus, a, um erat
I plur.
pervagati, ae, a eramus
II plur.
pervagati, ae, a eratis
III plur.
pervagati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
pervagatus, a, um ero
II sing.
pervagatus, a, um eris
III sing.
pervagatus, a, um erit
I plur.
pervagati, ae, a erimus
II plur.
pervagati, ae, a eritis
III plur.
pervagati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pervăger
II sing.
pervăgēris, pervăgēre
III sing.
pervăgētur
I plur.
pervăgēmur
II plur.
pervăgemĭni
III plur.
pervăgentur
IMPERFETTO
I sing.
pervăgārer
II sing.
pervăgarēris, pervăgarēre
III sing.
pervăgarētur
I plur.
pervăgarēmur
II plur.
pervăgaremĭni
III plur.
pervăgarentur
PERFETTO
I sing.
pervagatus, a, um sim
II sing.
pervagatus, a, um sis
III sing.
pervagatus, a, um sit
I plur.
pervagati, ae, a simus
II plur.
pervagati, ae, a sitis
III plur.
pervagati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pervagatus, a, um essem
II sing.
pervagatus, a, um esses
III sing.
pervagatus, a, um esset
I plur.
pervagati, ae, a essemus
II plur.
pervagati, ae, a essetis
III plur.
pervagati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pervăgāre
II plur.
pervăgamĭni
FUTURO
II sing.
pervăgātor
III sing.
pervăgātor
II plur.
III plur.
pervăgantor
INFINITO
PRESENTE
pervăgāri
PERFETTO
Singolare:
pervagatus, a, um esse
Plurale:
pervagati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
pervagatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
pervagatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
pervăgans, antis
FUTURO
pervagatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
pervagatum
Passivo:
pervagatu
GERUNDIO
Genitivo:
pervăgandi
Dativo:
pervăgando
Accusativo:
pervăgandum
Ablativo:
pervăgando
GERUNDIVO
pervăgandus, a, um
pervăgor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis