pertemptor - Diatesi passiva
(pertempto, pertemptas, pertemptavi, pertemptatum, pertemptāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pertemptor
II sing.
pertemptāris, pertemptāre
III sing.
pertemptātur
I plur.
pertemptāmur
II plur.
pertemptamĭni
III plur.
pertemptantur
IMPERFETTO
I sing.
pertemptābar
II sing.
pertemptabāris, pertemptabāre
III sing.
pertemptabātur
I plur.
pertemptabāmur
II plur.
pertemptabamĭni
III plur.
pertemptabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pertemptābor
II sing.
pertemptabĕris, pertemptabĕre
III sing.
pertemptabĭtur
I plur.
pertemptabĭmur
II plur.
pertemptabimĭni
III plur.
pertemptabuntur
PERFETTO
I sing.
pertemptatus, a, um sum
II sing.
pertemptatus, a, um es
III sing.
pertemptatus, a, um est
I plur.
pertemptati, ae, a sumus
II plur.
pertemptati, ae, a estis
III plur.
pertemptati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pertemptatus, a, um eram
II sing.
pertemptatus, a, um eras
III sing.
pertemptatus, a, um erat
I plur.
pertemptati, ae, a eramus
II plur.
pertemptati, ae, a eratis
III plur.
pertemptati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
pertemptatus, a, um ero
II sing.
pertemptatus, a, um eris
III sing.
pertemptatus, a, um erit
I plur.
pertemptati, ae, a erimus
II plur.
pertemptati, ae, a eritis
III plur.
pertemptati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pertempter
II sing.
pertemptēris, pertemptēre
III sing.
pertemptētur
I plur.
pertemptēmur
II plur.
pertemptemĭni
III plur.
pertemptentur
IMPERFETTO
I sing.
pertemptārer
II sing.
pertemptarēris, pertemptarēre
III sing.
pertemptarētur
I plur.
pertemptarēmur
II plur.
pertemptaremĭni
III plur.
pertemptarentur
PERFETTO
I sing.
pertemptatus, a, um sim
II sing.
pertemptatus, a, um sis
III sing.
pertemptatus, a, um sit
I plur.
pertemptati, ae, a simus
II plur.
pertemptati, ae, a sitis
III plur.
pertemptati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
pertemptatus, a, um essem
II sing.
pertemptatus, a, um esses
III sing.
pertemptatus, a, um esset
I plur.
pertemptati, ae, a essemus
II plur.
pertemptati, ae, a essetis
III plur.
pertemptati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pertemptāre
II plur.
pertemptamĭni
FUTURO
II sing.
pertemptātor
III sing.
pertemptātor
II plur.
III plur.
pertemptantor
PARTICIPIO
PERFETTO
pertemptatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
pertemptāri
PERFETTO
Singolare:
pertemptatus, a, um esse
Plurale:
pertemptati, ae, a esse
FUTURO
pertemptatum esse
GERUNDIVO
pertemptandus, a, um
SUPINO
pertemptatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
pertemptor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis