Donazione

permiscĕor - Diatesi passiva


(permiscĕo, permisces, permiscui, permixtum, permiscēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
permiscĕor
II sing.
permiscēris, permiscēre
III sing.
permiscētur
I plur.
permiscēmur
II plur.
permiscemĭni
III plur.
permiscentur
IMPERFETTO
I sing.
permiscēbar
II sing.
permiscebāris
III sing.
permiscebātur
I plur.
permiscebāmur
II plur.
permiscebamĭni
III plur.
permiscebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
permiscēbor
II sing.
permiscebĕris, permiscebĕre
III sing.
permiscebĭtur
I plur.
permiscebĭmur
II plur.
permiscebimĭni
III plur.
permiscebuntur
PERFETTO
I sing.
permixtus o permistus, –a, –um sum
II sing.
permixtus o permistus, –a, –um es
III sing.
permixtus o permistus, –a, –um est
I plur.
permixti o permisti, –ae, –a sumus
II plur.
permixti o permisti, –ae, –a estis
III plur.
permixti o permisti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
permixtus o permistus, –a, –um eram
II sing.
permixtus o permistus, –a, –um eras
III sing.
permixtus o permistus, –a, –um erat
I plur.
permixti o permisti, –ae, –a eramus
II plur.
permixti o permisti, –ae, –a eratis
III plur.
permixti o permisti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
permixtus o permistus, –a, –um ero
II sing.
permixtus o permistus, –a, –um eris
III sing.
permixtus o permistus, –a, –um erit
I plur.
permixti o permisti, –ae, –a erimus
II plur.
permixti o permisti, –ae, –a eritis
III plur.
permixti o permisti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
permiscĕar
II sing.
permisceāris, permisceāre
III sing.
permisceātur
I plur.
permisceāmur
II plur.
permisceamĭni
III plur.
permisceantur
IMPERFETTO
I sing.
permiscērer
II sing.
permiscerēris, permiscerēre
III sing.
permiscerētur
I plur.
permiscerēmur
II plur.
permisceremĭni
III plur.
permiscerentur
PERFETTO
I sing.
permixtus o permistus, –a, –um sim
II sing.
permixtus o permistus, –a, –um sis
III sing.
permixtus o permistus, –a, –um sit
I plur.
permixti o permisti, –ae, –a simus
II plur.
permixti o permisti, –ae, –a sitis
III plur.
permixti o permisti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
permixtus o permistus, –a, –um essem
II sing.
permixtus o permistus, –a, –um esses
III sing.
permixtus o permistus, –a, –um esset
I plur.
permixti o permisti, –ae, –a essemus
II plur.
permixti o permisti, –ae, –a essetis
III plur.
permixti o permisti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
permiscēre
II plur.
permiscemĭni
FUTURO
II sing.
permiscētor
III sing.
permiscētor
II plur.
–
III plur.
permiscentor
PARTICIPIO
PERFETTO
permixtus o permistus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
permiscēri
PERFETTO
Singolare:
permixtus o permistus, –a, –um esse
Plurale:
permixti o permisti, –ae, –a esse
FUTURO
permixtum esse o permistum esse
GERUNDIVO
permiscendus, –a, –um
SUPINO
permixtu o permistu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ permiscĕo
permissĭo ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
permīrābĭlis agg. II cl.
permīrandus agg. I cl.
permīrus agg. I cl.
permiscens agg. part. pres. II cl.
permiscĕo v. tr. II coniug.
permiscĕor v. tr. II coniug.
permissĭo sost. femm. III decl.
permissŏr sost. masch. III decl.
permissum Sost. nt. II decl.
permissūrūs agg. part. fut.
permissŭs sost. masch. IV decl.
permissus agg. part. perf. I cl.
permissus agg. inf. perf.
permĭtĭālis agg. II cl.
permĭtĭēs sost. femm. V decl.
permītis agg. II cl.
permittens agg. part. pres. II cl.
permitto v. tr. III coniug.
permittor v. tr. III coniug.
permixtē avv.
{{ID:PERMISCEOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis