pĕrhĭbĕor - Diatesi passiva


(pĕrhĭbĕo, pĕrhĭbes, perhibui, perhibitum, pĕrhĭbēre)

verbo transitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pĕrhĭbĕor
II sing.
pĕrhĭbēris, pĕrhĭbēre
III sing.
pĕrhĭbētur
I plur.
pĕrhĭbēmur
II plur.
pĕrhĭbemĭni
III plur.
pĕrhĭbentur
IMPERFETTO
I sing.
pĕrhĭbēbar
II sing.
pĕrhĭbebāris
III sing.
pĕrhĭbebātur
I plur.
pĕrhĭbebāmur
II plur.
pĕrhĭbebamĭni
III plur.
pĕrhĭbebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pĕrhĭbēbor
II sing.
pĕrhĭbebĕris, pĕrhĭbebĕre
III sing.
pĕrhĭbebĭtur
I plur.
pĕrhĭbebĭmur
II plur.
pĕrhĭbebimĭni
III plur.
pĕrhĭbebuntur
PERFETTO
I sing.
perhibitus, –a, –um sum
II sing.
perhibitus, –a, –um es
III sing.
perhibitus, –a, –um est
I plur.
perhibiti, –ae, –a sumus
II plur.
perhibiti, –ae, –a estis
III plur.
perhibiti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perhibitus, –a, –um eram
II sing.
perhibitus, –a, –um eras
III sing.
perhibitus, –a, –um erat
I plur.
perhibiti, –ae, –a eramus
II plur.
perhibiti, –ae, –a eratis
III plur.
perhibiti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
perhibitus, –a, –um ero
II sing.
perhibitus, –a, –um eris
III sing.
perhibitus, –a, –um erit
I plur.
perhibiti, –ae, –a erimus
II plur.
perhibiti, –ae, –a eritis
III plur.
perhibiti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pĕrhĭbĕar
II sing.
pĕrhĭbeāris, pĕrhĭbeāre
III sing.
pĕrhĭbeātur
I plur.
pĕrhĭbeāmur
II plur.
pĕrhĭbeamĭni
III plur.
pĕrhĭbeantur
IMPERFETTO
I sing.
pĕrhĭbērer
II sing.
pĕrhĭberēris, pĕrhĭberēre
III sing.
pĕrhĭberētur
I plur.
pĕrhĭberēmur
II plur.
pĕrhĭberemĭni
III plur.
pĕrhĭberentur
PERFETTO
I sing.
perhibitus, –a, –um sim
II sing.
perhibitus, –a, –um sis
III sing.
perhibitus, –a, –um sit
I plur.
perhibiti, –ae, –a simus
II plur.
perhibiti, –ae, –a sitis
III plur.
perhibiti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perhibitus, –a, –um essem
II sing.
perhibitus, –a, –um esses
III sing.
perhibitus, –a, –um esset
I plur.
perhibiti, –ae, –a essemus
II plur.
perhibiti, –ae, –a essetis
III plur.
perhibiti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pĕrhĭbēre
II plur.
pĕrhĭbemĭni
FUTURO
II sing.
pĕrhĭbētor
III sing.
pĕrhĭbētor
II plur.
–
III plur.
pĕrhĭbentor
PARTICIPIO
PERFETTO
perhibitus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
pĕrhĭbēri
PERFETTO
Singolare:
perhibitus, –a, –um esse
Plurale:
perhibiti, –ae, –a esse
FUTURO
perhibitum esse
GERUNDIVO
pĕrhĭbendus, –a, –um
SUPINO
perhibitu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:PERHIBEOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis