perfrŭor - Diatesi attiva
(perfrŭor, perfrŭĕris, perfructus sum, perfrŭi)
verbo intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
perfrŭor
II sing.
perfrŭĕris, perfrŭĕre
III sing.
perfrŭĭtur
I plur.
perfrŭĭmur
II plur.
perfrŭimĭni
III plur.
perfrŭuntur
IMPERFETTO
I sing.
perfrŭēbar
II sing.
perfrŭebāris, perfrŭebāre
III sing.
perfrŭebātur
I plur.
perfrŭebāmur
II plur.
perfrŭebamĭni
III plur.
perfrŭebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
perfrŭar
II sing.
perfrŭēris, perfrŭēre
III sing.
perfrŭētur
I plur.
perfrŭēmur
II plur.
perfrŭemĭni
III plur.
perfrŭentur
PERFETTO
I sing.
perfructus, a, um sum
II sing.
perfructus, a, um es
III sing.
perfructus, a, um est
I plur.
perfructi, ae, a sumus
II plur.
perfructi, ae, a estis
III plur.
perfructi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perfructus, a, um eram
II sing.
perfructus, a, um eras
III sing.
perfructus, a, um erat
I plur.
perfructi, ae, a eramus
II plur.
perfructi, ae, a eratis
III plur.
perfructi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
perfructus, a, um ero
II sing.
perfructus, a, um eris
III sing.
perfructus, a, um erit
I plur.
perfructi, ae, a erimus
II plur.
perfructi, ae, a eritis
III plur.
perfructi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
perfrŭar
II sing.
perfrŭāris, perfrŭāre
III sing.
perfrŭātur
I plur.
perfrŭāmur
II plur.
perfrŭamĭni
III plur.
perfrŭantur
IMPERFETTO
I sing.
perfrŭĕrer
II sing.
perfrŭerēris, perfrŭerēre
III sing.
perfrŭerētur
I plur.
perfrŭerēmur
II plur.
perfrŭeremĭni
III plur.
perfrŭerentur
PERFETTO
I sing.
perfructus, a, um sim
II sing.
perfructus, a, um sis
III sing.
perfructus, a, um sit
I plur.
perfructi, ae, a simus
II plur.
perfructi, ae, a sitis
III plur.
perfructi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perfructus, a, um essem
II sing.
perfructus, a, um esses
III sing.
perfructus, a, um esset
I plur.
perfructi, ae, a essemus
II plur.
perfructi, ae, a essetis
III plur.
perfructi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
perfrŭĕre
II plur.
perfrŭimĭni
FUTURO
II sing.
perfrŭĭtor
III sing.
perfrŭĭtor
II plur.
III plur.
perfrŭuntor
INFINITO
PRESENTE
perfrŭi
PERFETTO
Singolare:
perfructus, a, um esse
Plurale:
perfructi, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
perfructūrūm, am, ūm esse
Plurale:
perfructūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
perfrŭens, entis
FUTURO
perfructūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
perfructum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
perfrŭendi
Dativo:
perfrŭendo
Accusativo:
perfrŭendum
Ablativo:
perfrŭendo
GERUNDIVO
perfrŭor v. intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis