perfĭcĭor - Diatesi passiva
(perfĭcĭo, perfĭcis, perfeci, perfectum, perfĭcĕre)
verbo transitivo III coniugazione in -io
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
perfĭcĭor
II sing.
perfĭcĕris, perfĭcĕre
III sing.
perfĭcĭtur
I plur.
perfĭcĭmur
II plur.
perfĭcimĭni
III plur.
perfĭciuntur
IMPERFETTO
I sing.
perfĭciēbar
II sing.
perfĭciebāris, perfĭciebāre
III sing.
perfĭciebātur
I plur.
perfĭciebāmur
II plur.
perfĭciebamĭni
III plur.
perfĭciebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
perfĭcĭar
II sing.
perfĭciēris, perfĭciēre
III sing.
perfĭciētur
I plur.
perfĭciēmur
II plur.
perfĭciemĭni
III plur.
perfĭcientur
PERFETTO
I sing.
perfectus, a, um sum
II sing.
perfectus, a, um es
III sing.
perfectus, a, um est
I plur.
perfecti, ae, a sumus
II plur.
perfecti, ae, a estis
III plur.
perfecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perfectus, a, um eram
II sing.
perfectus, a, um eras
III sing.
perfectus, a, um erat
I plur.
perfecti, ae, a eramus
II plur.
perfecti, ae, a eratis
III plur.
perfecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
perfectus, a, um ero
II sing.
perfectus, a, um eris
III sing.
perfectus, a, um erit
I plur.
perfecti, ae, a erimus
II plur.
perfecti, ae, a eritis
III plur.
perfecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
perfĭcĭar
II sing.
perfĭciāris, perfĭciāre
III sing.
perfĭciātur
I plur.
perfĭciāmur
II plur.
perfĭciamĭni
III plur.
perfĭciantur
IMPERFETTO
I sing.
perfĭcĕrer
II sing.
perfĭcerēris, perfĭcerēre
III sing.
perfĭcerētur
I plur.
perfĭcerēmur
II plur.
perfĭceremĭni
III plur.
perfĭcerentur
PERFETTO
I sing.
perfectus, a, um sim
II sing.
perfectus, a, um sis
III sing.
perfectus, a, um sit
I plur.
perfecti, ae, a simus
II plur.
perfecti, ae, a sitis
III plur.
perfecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
perfectus, a, um essem
II sing.
perfectus, a, um esses
III sing.
perfectus, a, um esset
I plur.
perfecti, ae, a essemus
II plur.
perfecti, ae, a essetis
III plur.
perfecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
II plur.
FUTURO
II sing.
III sing.
II plur.
III plur.
PARTICIPIO
PERFETTO
perfectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
perfĭci
PERFETTO
Singolare:
perfectus, a, um esse
Plurale:
perfecti, ae, a esse
FUTURO
perfectum esse
GERUNDIVO
perfĭciendus, a, um
SUPINO
perfectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
perfĭcĭor v. tr. III coniug. in -io
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis