pĕrĕgrīnor - Diatesi attiva
(pĕrĕgrīnor, pĕrĕgrīnāris, peregrinatus sum, pĕrĕgrīnāri)
verbo intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
pĕrĕgrīnor
II sing.
pĕrĕgrīnāris, pĕrĕgrīnāre
III sing.
pĕrĕgrīnātur
I plur.
pĕrĕgrīnāmur
II plur.
pĕrĕgrīnamĭni
III plur.
pĕrĕgrīnantur
IMPERFETTO
I sing.
pĕrĕgrīnābar
II sing.
pĕrĕgrīnabāris, pĕrĕgrīnabāre
III sing.
pĕrĕgrīnabātur
I plur.
pĕrĕgrīnabāmus
II plur.
pĕrĕgrīnabamĭni
III plur.
pĕrĕgrīnantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
pĕrĕgrīnābor
II sing.
pĕrĕgrīnabĕris, pĕrĕgrīnabĕre
III sing.
pĕrĕgrīnabĭtur
I plur.
pĕrĕgrīnabĭmur
II plur.
pĕrĕgrīnabimĭni
III plur.
pĕrĕgrīnabuntur
PERFETTO
I sing.
peregrinatus, a, um sum
II sing.
peregrinatus, a, um es
III sing.
peregrinatus, a, um est
I plur.
peregrinati, ae, a sumus
II plur.
peregrinati, ae, a estis
III plur.
peregrinati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
peregrinatus, a, um eram
II sing.
peregrinatus, a, um eras
III sing.
peregrinatus, a, um erat
I plur.
peregrinati, ae, a eramus
II plur.
peregrinati, ae, a eratis
III plur.
peregrinati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
peregrinatus, a, um ero
II sing.
peregrinatus, a, um eris
III sing.
peregrinatus, a, um erit
I plur.
peregrinati, ae, a erimus
II plur.
peregrinati, ae, a eritis
III plur.
peregrinati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
pĕrĕgrīner
II sing.
pĕrĕgrīnēris, pĕrĕgrīnēre
III sing.
pĕrĕgrīnētur
I plur.
pĕrĕgrīnēmur
II plur.
pĕrĕgrīnemĭni
III plur.
pĕrĕgrīnentur
IMPERFETTO
I sing.
pĕrĕgrīnārer
II sing.
pĕrĕgrīnarēris, pĕrĕgrīnarēre
III sing.
pĕrĕgrīnarētur
I plur.
pĕrĕgrīnāremur
II plur.
pĕrĕgrīnaremĭni
III plur.
pĕrĕgrīnarentur
PERFETTO
I sing.
peregrinatus, a, um sim
II sing.
peregrinatus, a, um sis
III sing.
peregrinatus, a, um sit
I plur.
peregrinati, ae, a simus
II plur.
peregrinati, ae, a sitis
III plur.
peregrinati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
peregrinatus, a, um essem
II sing.
peregrinatus, a, um esses
III sing.
peregrinatus, a, um esset
I plur.
peregrinati, ae, a essemus
II plur.
peregrinati, ae, a essetis
III plur.
peregrinati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
pĕrĕgrīnāre
II plur.
pĕrĕgrīnamĭni
FUTURO
II sing.
pĕrĕgrīnātor
III sing.
pĕrĕgrīnātor
II plur.
III plur.
pĕrĕgrīnantor
INFINITO
PRESENTE
pĕrĕgrīnāri
PERFETTO
Singolare:
peregrinatus, a, um esse
Plurale:
peregrinati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
peregrinatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
peregrinatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
pĕrĕgrīnans, antis
FUTURO
peregrinatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
peregrinatum
Passivo:
GERUNDIO
Genitivo:
pĕrĕgrīnandi
Dativo:
pĕrĕgrīnando
Accusativo:
pĕrĕgrīnandum
Ablativo:
pĕrĕgrīnando
GERUNDIVO
pĕrĕgrīnor v. intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis