percūror - Diatesi passiva


(percūro, percūras, percuravi, percuratum, percūrāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
percūror
II sing.
percūrāris, percūrāre
III sing.
percūrātur
I plur.
percūrāmur
II plur.
percūramĭni
III plur.
percūrantur
IMPERFETTO
I sing.
percūrābar
II sing.
percūrabāris, percūrabāre
III sing.
percūrabātur
I plur.
percūrabāmur
II plur.
percūrabamĭni
III plur.
percūrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
percūrābor
II sing.
percūrabĕris, percūrabĕre
III sing.
percūrabĭtur
I plur.
percūrabĭmur
II plur.
percūrabimĭni
III plur.
percūrabuntur
PERFETTO
I sing.
percuratus, –a, –um sum
II sing.
percuratus, –a, –um es
III sing.
percuratus, –a, –um est
I plur.
percurati, –ae, –a sumus
II plur.
percurati, –ae, –a estis
III plur.
percurati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
percuratus, –a, –um eram
II sing.
percuratus, –a, –um eras
III sing.
percuratus, –a, –um erat
I plur.
percurati, –ae, –a eramus
II plur.
percurati, –ae, –a eratis
III plur.
percurati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
percuratus, –a, –um ero
II sing.
percuratus, –a, –um eris
III sing.
percuratus, –a, –um erit
I plur.
percurati, –ae, –a erimus
II plur.
percurati, –ae, –a eritis
III plur.
percurati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
percūrer
II sing.
percūrēris, percūrēre
III sing.
percūrētur
I plur.
percūrēmur
II plur.
percūremĭni
III plur.
percūrentur
IMPERFETTO
I sing.
percūrārer
II sing.
percūrarēris, percūrarēre
III sing.
percūrarētur
I plur.
percūrarēmur
II plur.
percūraremĭni
III plur.
percūrarentur
PERFETTO
I sing.
percuratus, –a, –um sim
II sing.
percuratus, –a, –um sis
III sing.
percuratus, –a, –um sit
I plur.
percurati, –ae, –a simus
II plur.
percurati, –ae, –a sitis
III plur.
percurati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
percuratus, –a, –um essem
II sing.
percuratus, –a, –um esses
III sing.
percuratus, –a, –um esset
I plur.
percurati, –ae, –a essemus
II plur.
percurati, –ae, –a essetis
III plur.
percurati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
percūrāre
II plur.
percūramĭni
FUTURO
II sing.
percūrātor
III sing.
percūrātor
II plur.
–
III plur.
percūrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
percuratus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
percūrāri
PERFETTO
Singolare:
percuratus, –a, –um esse
Plurale:
percurati, –ae, –a esse
FUTURO
percuratum esse
GERUNDIVO
percūrandus, –a, –um
SUPINO
percuratu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:PERCUROR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis