percontor - Diatesi attiva
(percontor, percontāris, percontatus sum, percontāri)
verbo transitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
percontor
II sing.
percontāris, percontāre
III sing.
percontātur
I plur.
percontāmur
II plur.
percontamĭni
III plur.
percontantur
IMPERFETTO
I sing.
percontābar
II sing.
percontabāris, percontabāre
III sing.
percontabātur
I plur.
percontabāmur
II plur.
percontabamĭni
III plur.
percontabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
percontābor
II sing.
percontabĕris, percontabĕre
III sing.
percontabĭtur
I plur.
percontabĭmur
II plur.
percontabimĭni
III plur.
percontabuntur
PERFETTO
I sing.
percontatus, a, um sum
II sing.
percontatus, a, um es
III sing.
percontatus, a, um est
I plur.
percontati, ae, a sumus
II plur.
percontati, ae, a estis
III plur.
percontati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
percontatus, a, um eram
II sing.
percontatus, a, um eras
III sing.
percontatus, a, um erat
I plur.
percontati, ae, a eramus
II plur.
percontati, ae, a eratis
III plur.
percontati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
percontatus, a, um ero
II sing.
percontatus, a, um eris
III sing.
percontatus, a, um erit
I plur.
percontati, ae, a erimus
II plur.
percontati, ae, a eritis
III plur.
percontati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
perconter
II sing.
percontēris, percontēre
III sing.
percontētur
I plur.
percontēmur
II plur.
percontemĭni
III plur.
percontentur
IMPERFETTO
I sing.
percontārer
II sing.
percontarēris, percontarēre
III sing.
percontarētur
I plur.
percontarēmur
II plur.
percontaremĭni
III plur.
percontarentur
PERFETTO
I sing.
percontatus, a, um sim
II sing.
percontatus, a, um sis
III sing.
percontatus, a, um sit
I plur.
percontati, ae, a simus
II plur.
percontati, ae, a sitis
III plur.
percontati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
percontatus, a, um essem
II sing.
percontatus, a, um esses
III sing.
percontatus, a, um esset
I plur.
percontati, ae, a essemus
II plur.
percontati, ae, a essetis
III plur.
percontati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
percontāre
II plur.
percontamĭni
FUTURO
II sing.
percontātor
III sing.
percontātor
II plur.
III plur.
percontantor
INFINITO
PRESENTE
percontāri
PERFETTO
Singolare:
percontatus, a, um esse
Plurale:
percontati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
percontatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
percontatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
percontans, antis
FUTURO
percontatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
percontatum
Passivo:
percontatu
GERUNDIO
Genitivo:
percontandi
Dativo:
percontando
Accusativo:
percontandum
Ablativo:
percontando
GERUNDIVO
percontandus, a, um
percontor v. tr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis