occentor - Diatesi passiva


(occento, occentas, occentavi, occentatum, occentāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
occentor
II sing.
occentāris, occentāre
III sing.
occentātur
I plur.
occentāmur
II plur.
occentamĭni
III plur.
occentantur
IMPERFETTO
I sing.
occentābar
II sing.
occentabāris, occentabāre
III sing.
occentabātur
I plur.
occentabāmur
II plur.
occentabamĭni
III plur.
occentabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
occentābor
II sing.
occentabĕris, occentabĕre
III sing.
occentabĭtur
I plur.
occentabĭmur
II plur.
occentabimĭni
III plur.
occentabuntur
PERFETTO
I sing.
occentatus, –a, –um sum
II sing.
occentatus, –a, –um es
III sing.
occentatus, –a, –um est
I plur.
occentati, –ae, –a sumus
II plur.
occentati, –ae, –a estis
III plur.
occentati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
occentatus, –a, –um eram
II sing.
occentatus, –a, –um eras
III sing.
occentatus, –a, –um erat
I plur.
occentati, –ae, –a eramus
II plur.
occentati, –ae, –a eratis
III plur.
occentati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
occentatus, –a, –um ero
II sing.
occentatus, –a, –um eris
III sing.
occentatus, –a, –um erit
I plur.
occentati, –ae, –a erimus
II plur.
occentati, –ae, –a eritis
III plur.
occentati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
occenter
II sing.
occentēris, occentēre
III sing.
occentētur
I plur.
occentēmur
II plur.
occentemĭni
III plur.
occententur
IMPERFETTO
I sing.
occentārer
II sing.
occentarēris, occentarēre
III sing.
occentarētur
I plur.
occentarēmur
II plur.
occentaremĭni
III plur.
occentarentur
PERFETTO
I sing.
occentatus, –a, –um sim
II sing.
occentatus, –a, –um sis
III sing.
occentatus, –a, –um sit
I plur.
occentati, –ae, –a simus
II plur.
occentati, –ae, –a sitis
III plur.
occentati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
occentatus, –a, –um essem
II sing.
occentatus, –a, –um esses
III sing.
occentatus, –a, –um esset
I plur.
occentati, –ae, –a essemus
II plur.
occentati, –ae, –a essetis
III plur.
occentati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
occentāre
II plur.
occentamĭni
FUTURO
II sing.
occentātor
III sing.
occentātor
II plur.
–
III plur.
occentantor
PARTICIPIO
PERFETTO
occentatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
occentāri
PERFETTO
Singolare:
occentatus, –a, –um esse
Plurale:
occentati, –ae, –a esse
FUTURO
occentatum esse
GERUNDIVO
occentandus, –a, –um
SUPINO
occentatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:OCCENTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis