Donazione

obtĭnĕor - Diatesi passiva


(obtĭnĕo, obtĭnes, obtinui, obtentum, obtĭnēre)

verbo transitivo e intransitivo II coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obtĭnĕor
II sing.
obtĭnēris, obtĭnēre
III sing.
obtĭnētur
I plur.
obtĭnēmur
II plur.
obtĭnemĭni
III plur.
obtĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
obtĭnēbar
II sing.
obtĭnebāris, obtĭnebāre
III sing.
obtĭnebātur
I plur.
obtĭnebāmur
II plur.
obtĭnebamĭni
III plur.
obtĭnebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obtĭnēbor
II sing.
obtĭnebĕris, obtĭnebĕre
III sing.
obtĭnebĭtur
I plur.
obtĭnebĭmur
II plur.
obtĭnebimĭni
III plur.
obtĭnebuntur
PERFETTO
I sing.
obtentus, –a, –um sum
II sing.
obtentus, –a, –um es
III sing.
obtentus, –a, –um est
I plur.
obtenti, –ae, –a sumus
II plur.
obtenti, –ae, –a estis
III plur.
obtenti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obtentus, –a, –um eram
II sing.
obtentus, –a, –um eras
III sing.
obtentus, –a, –um erat
I plur.
obtenti, –ae, –a eramus
II plur.
obtenti, –ae, –a eratis
III plur.
obtenti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obtentus, –a, –um ero
II sing.
obtentus, –a, –um eris
III sing.
obtentus, –a, –um erit
I plur.
obtenti, –ae, –a erimus
II plur.
obtenti, –ae, –a eritis
III plur.
obtenti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obtĭnĕar
II sing.
obtĭneāris, obtĭneāre
III sing.
obtĭneātur
I plur.
obtĭneāmur
II plur.
obtĭneamĭni
III plur.
obtĭneantur
IMPERFETTO
I sing.
obtĭnērer
II sing.
obtĭnerēris, obtĭnerēre
III sing.
obtĭnerētur
I plur.
obtĭnerēmur
II plur.
obtĭneremĭni
III plur.
obtĭnerentur
PERFETTO
I sing.
obtentus, –a, –um sim
II sing.
obtentus, –a, –um sis
III sing.
obtentus, –a, –um sit
I plur.
obtenti, –ae, –a simus
II plur.
obtenti, –ae, –a sitis
III plur.
obtenti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obtentus, –a, –um essem
II sing.
obtentus, –a, –um esses
III sing.
obtentus, –a, –um esset
I plur.
obtenti, –ae, –a essemus
II plur.
obtenti, –ae, –a essetis
III plur.
obtenti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obtĭnēre
II plur.
obtĭnemĭni
FUTURO
II sing.
obtĭnētor
III sing.
obtĭnētor
II plur.
–
III plur.
obtĭnentor
PARTICIPIO
PERFETTO
obtentus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
obtĭnēri
PERFETTO
Singolare:
obtentus, –a, –um esse
Plurale:
obtenti, –ae, –a esse
FUTURO
obtentum esse
GERUNDIVO
obtĭnendus, –a, –um
SUPINO
obtentu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ obtĭnĕo
obtingens ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
obtigens agg. part. pres. II cl.
obtigo v. tr. III coniug.
obtigor v. tr. III coniug.
obtĭnens agg. part. pres. II cl.
obtĭnĕo v. tr. e intr. II coniug.
obtĭnĕor v. tr. e intr. II coniug.
obtingens agg. part. pres. II cl.
obtingo v. intr. III coniug.
obtinniens agg. part. pres. II cl.
obtinnĭo v. intr. IV coniug.
obtorpescens agg. part. pres. II cl.
obtorpesco v. intr. III coniug.
obtorquens agg. part. pres. II cl.
obtorquĕo v. tr. II coniug.
obtorquĕor v. tr. II coniug.
obtortūrūs agg. part. fut.
obtortus agg. part. perf. I cl.
obtortus agg. inf. perf.
obtrectans agg. part. pres. II cl.
obtrectātĭo sost. femm. III decl.
{{ID:OBTINEOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis