Donazione

obtĕgor - Diatesi passiva


(obtĕgo, obtĕgis, obtexi, obtectum, obtĕgĕre)

verbo transitivo III coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obtĕgor
II sing.
obtĕgĕris, obtĕgĕre
III sing.
obtĕgĭtur
I plur.
obtĕgĭmur
II plur.
obtĕgimĭni
III plur.
obtĕguntur
IMPERFETTO
I sing.
obtĕgēbar
II sing.
obtĕgebāris, obtĕgebāre
III sing.
obtĕgebātur
I plur.
obtĕgebāmur
II plur.
obtĕgebamĭni
III plur.
obtĕgebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obtĕgar
II sing.
obtĕgēris, obtĕgēre
III sing.
obtĕgētur
I plur.
obtĕgēmur
II plur.
obtĕgemĭni
III plur.
obtĕgentur
PERFETTO
I sing.
obtectus, –a, –um sum
II sing.
obtectus, –a, –um es
III sing.
obtectus, –a, –um est
I plur.
obtecti, –ae, –a sumus
II plur.
obtecti, –ae, –a estis
III plur.
obtecti, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obtectus, –a, –um eram
II sing.
obtectus, –a, –um eras
III sing.
obtectus, –a, –um erat
I plur.
obtecti, –ae, –a eramus
II plur.
obtecti, –ae, –a eratis
III plur.
obtecti, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obtectus, –a, –um ero
II sing.
obtectus, –a, –um eris
III sing.
obtectus, –a, –um erit
I plur.
obtecti, –ae, –a erimus
II plur.
obtecti, –ae, –a eritis
III plur.
obtecti, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obtĕgar
II sing.
obtĕgāris, obtĕgāre
III sing.
obtĕgātur
I plur.
obtĕgāmur
II plur.
obtĕgamĭni
III plur.
obtĕgantur
IMPERFETTO
I sing.
obtĕgĕrer
II sing.
obtĕgerēris, obtĕgerēre
III sing.
obtĕgerētur
I plur.
obtĕgerēmur
II plur.
obtĕgeremĭni
III plur.
obtĕgerentur
PERFETTO
I sing.
obtectus, –a, –um sim
II sing.
obtectus, –a, –um sis
III sing.
obtectus, –a, –um sit
I plur.
obtecti, –ae, –a simus
II plur.
obtecti, –ae, –a sitis
III plur.
obtecti, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obtectus, –a, –um essem
II sing.
obtectus, –a, –um esses
III sing.
obtectus, –a, –um esset
I plur.
obtecti, –ae, –a essemus
II plur.
obtecti, –ae, –a essetis
III plur.
obtecti, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obtĕgĕre
II plur.
obtĕgimĭni
FUTURO
II sing.
obtĕgĭtor
III sing.
obtĕgĭtor
II plur.
–
III plur.
obtĕguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
obtectus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
obtĕgi
PERFETTO
Singolare:
obtectus, –a, –um esse
Plurale:
obtecti, –ae, –a esse
FUTURO
obtectum esse
GERUNDIVO
obtĕgendus, –a, –um
SUPINO
obtectu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ obtĕgo
obtempĕrans ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
obtectŭs sost. masch. IV decl.
obtectus agg. part. perf. I cl.
obtectus agg. inf. perf.
obtĕgens agg. part. pres. II cl.
obtĕgo v. tr. III coniug.
obtĕgor v. tr. III coniug.
obtempĕrans agg. part. pres. II cl.
obtempĕrantĕr avv.
obtempĕrātĭo sost. femm. III decl.
obtemperatūrūs agg. part. fut.
obtempĕro v. intr. I coniug.
obtendens agg. part. pres. II cl.
obtendo v. tr. III coniug.
obtendor v. tr. III coniug.
obtĕnĕbrans agg. part. pres. II cl.
obtenebratūrūs agg. part. fut.
obtenebratus agg. part. perf. I cl.
obtenebratus agg. inf. perf.
obtĕnĕbrescens agg. part. pres. II cl.
obtĕnĕbresco v. intr. III coniug.
{{ID:OBTEGOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis