obsignor - Diatesi passiva


(obsigno, obsignas, obsignavi, obsignatum, obsignāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obsignor
II sing.
obsignāris, obsignāre
III sing.
obsignātur
I plur.
obsignāmur
II plur.
obsignamĭni
III plur.
obsignantur
IMPERFETTO
I sing.
obsignābar
II sing.
obsignabāris, obsignabāre
III sing.
obsignabātur
I plur.
obsignabāmur
II plur.
obsignabamĭni
III plur.
obsignabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obsignābor
II sing.
obsignabĕris, obsignabĕre
III sing.
obsignabĭtur
I plur.
obsignabĭmur
II plur.
obsignabimĭni
III plur.
obsignabuntur
PERFETTO
I sing.
obsignatus, –a, –um sum
II sing.
obsignatus, –a, –um es
III sing.
obsignatus, –a, –um est
I plur.
obsignati, –ae, –a sumus
II plur.
obsignati, –ae, –a estis
III plur.
obsignati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obsignatus, –a, –um eram
II sing.
obsignatus, –a, –um eras
III sing.
obsignatus, –a, –um erat
I plur.
obsignati, –ae, –a eramus
II plur.
obsignati, –ae, –a eratis
III plur.
obsignati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obsignatus, –a, –um ero
II sing.
obsignatus, –a, –um eris
III sing.
obsignatus, –a, –um erit
I plur.
obsignati, –ae, –a erimus
II plur.
obsignati, –ae, –a eritis
III plur.
obsignati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obsigner
II sing.
obsignēris, obsignēre
III sing.
obsignētur
I plur.
obsignēmur
II plur.
obsignemĭni
III plur.
obsignentur
IMPERFETTO
I sing.
obsignārer
II sing.
obsignarēris, obsignarēre
III sing.
obsignarētur
I plur.
obsignarēmur
II plur.
obsignaremĭni
III plur.
obsignarentur
PERFETTO
I sing.
obsignatus, –a, –um sim
II sing.
obsignatus, –a, –um sis
III sing.
obsignatus, –a, –um sit
I plur.
obsignati, –ae, –a simus
II plur.
obsignati, –ae, –a sitis
III plur.
obsignati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obsignatus, –a, –um essem
II sing.
obsignatus, –a, –um esses
III sing.
obsignatus, –a, –um esset
I plur.
obsignati, –ae, –a essemus
II plur.
obsignati, –ae, –a essetis
III plur.
obsignati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obsignāre
II plur.
obsignamĭni
FUTURO
II sing.
obsignātor
III sing.
obsignātor
II plur.
–
III plur.
obsignantor
PARTICIPIO
PERFETTO
obsignatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
obsignāri
PERFETTO
Singolare:
obsignatus, –a, –um esse
Plurale:
obsignati, –ae, –a esse
FUTURO
obsignatum esse
GERUNDIVO
obsignandus, –a, –um
SUPINO
obsignatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:OBSIGNOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis