obscūror - Diatesi passiva
(obscūro, obscūras, obscuravi, obscuratum, obscūrāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obscūror
II sing.
obscūrāris, obscūrāre
III sing.
obscūrātur
I plur.
obscūrāmur
II plur.
obscūramĭni
III plur.
obscūrantur
IMPERFETTO
I sing.
obscūrābar
II sing.
obscūrabāris, obscūrabāre
III sing.
obscūrabātur
I plur.
obscūrabāmur
II plur.
obscūrabamĭni
III plur.
obscūrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obscūrābor
II sing.
obscūrabĕris, obscūrabĕre
III sing.
obscūrabĭtur
I plur.
obscūrabĭmur
II plur.
obscūrabimĭni
III plur.
obscūrabuntur
PERFETTO
I sing.
obscuratus, a, um sum
II sing.
obscuratus, a, um es
III sing.
obscuratus, a, um est
I plur.
obscurati, ae, a sumus
II plur.
obscurati, ae, a estis
III plur.
obscurati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obscuratus, a, um eram
II sing.
obscuratus, a, um eras
III sing.
obscuratus, a, um erat
I plur.
obscurati, ae, a eramus
II plur.
obscurati, ae, a eratis
III plur.
obscurati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obscuratus, a, um ero
II sing.
obscuratus, a, um eris
III sing.
obscuratus, a, um erit
I plur.
obscurati, ae, a erimus
II plur.
obscurati, ae, a eritis
III plur.
obscurati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obscūrer
II sing.
obscūrēris, obscūrēre
III sing.
obscūrētur
I plur.
obscūrēmur
II plur.
obscūremĭni
III plur.
obscūrentur
IMPERFETTO
I sing.
obscūrārer
II sing.
obscūrarēris, obscūrarēre
III sing.
obscūrarētur
I plur.
obscūrarēmur
II plur.
obscūraremĭni
III plur.
obscūrarentur
PERFETTO
I sing.
obscuratus, a, um sim
II sing.
obscuratus, a, um sis
III sing.
obscuratus, a, um sit
I plur.
obscurati, ae, a simus
II plur.
obscurati, ae, a sitis
III plur.
obscurati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obscuratus, a, um essem
II sing.
obscuratus, a, um esses
III sing.
obscuratus, a, um esset
I plur.
obscurati, ae, a essemus
II plur.
obscurati, ae, a essetis
III plur.
obscurati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obscūrāre
II plur.
obscūramĭni
FUTURO
II sing.
obscūrātor
III sing.
obscūrātor
II plur.
III plur.
obscūrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
obscuratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
obscūrāri
PERFETTO
Singolare:
obscuratus, a, um esse
Plurale:
obscurati, ae, a esse
FUTURO
obscuratum esse
GERUNDIVO
obscūrandus, a, um
SUPINO
obscuratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
obscūror v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis