oblector - Diatesi passiva


(oblecto, oblectas, oblectavi, oblectatum, oblectāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
oblector
II sing.
oblectāris, oblectāre
III sing.
oblectātur
I plur.
oblectāmur
II plur.
oblectamĭni
III plur.
oblectantur
IMPERFETTO
I sing.
oblectābar
II sing.
oblectabāris, oblectabāre
III sing.
oblectabātur
I plur.
oblectabāmur
II plur.
oblectabamĭni
III plur.
oblectabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
oblectābor
II sing.
oblectabĕris, oblectabĕre
III sing.
oblectabĭtur
I plur.
oblectabĭmur
II plur.
oblectabimĭni
III plur.
oblectabuntur
PERFETTO
I sing.
oblectatus, –a, –um sum
II sing.
oblectatus, –a, –um es
III sing.
oblectatus, –a, –um est
I plur.
oblectati, –ae, –a sumus
II plur.
oblectati, –ae, –a estis
III plur.
oblectati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
oblectatus, –a, –um eram
II sing.
oblectatus, –a, –um eras
III sing.
oblectatus, –a, –um erat
I plur.
oblectati, –ae, –a eramus
II plur.
oblectati, –ae, –a eratis
III plur.
oblectati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
oblectatus, –a, –um ero
II sing.
oblectatus, –a, –um eris
III sing.
oblectatus, –a, –um erit
I plur.
oblectati, –ae, –a erimus
II plur.
oblectati, –ae, –a eritis
III plur.
oblectati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
oblecter
II sing.
oblectēris, oblectēre
III sing.
oblectētur
I plur.
oblectēmur
II plur.
oblectemĭni
III plur.
oblectentur
IMPERFETTO
I sing.
oblectārer
II sing.
oblectarēris, oblectarēre
III sing.
oblectarētur
I plur.
oblectarēmur
II plur.
oblectaremĭni
III plur.
oblectarentur
PERFETTO
I sing.
oblectatus, –a, –um sim
II sing.
oblectatus, –a, –um sis
III sing.
oblectatus, –a, –um sit
I plur.
oblectati, –ae, –a simus
II plur.
oblectati, –ae, –a sitis
III plur.
oblectati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
oblectatus, –a, –um essem
II sing.
oblectatus, –a, –um esses
III sing.
oblectatus, –a, –um esset
I plur.
oblectati, –ae, –a essemus
II plur.
oblectati, –ae, –a essetis
III plur.
oblectati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
oblectāre
II plur.
oblectamĭni
FUTURO
II sing.
oblectātor
III sing.
oblectātor
II plur.
–
III plur.
oblectantor
PARTICIPIO
PERFETTO
oblectatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
oblectāri
PERFETTO
Singolare:
oblectatus, –a, –um esse
Plurale:
oblectati, –ae, –a esse
FUTURO
oblectatum esse
GERUNDIVO
oblectandus, –a, –um
SUPINO
oblectatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:OBLECTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis