obfuscor - Diatesi passiva
(obfusco, obfuscas, obfuscavi, obfuscatum, obfuscāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obfuscor
II sing.
obfuscāris, obfuscāre
III sing.
obfuscātur
I plur.
obfuscāmur
II plur.
obfuscamĭni
III plur.
obfuscantur
IMPERFETTO
I sing.
obfuscābar
II sing.
obfuscabāris, obfuscabāre
III sing.
obfuscabātur
I plur.
obfuscabāmur
II plur.
obfuscabamĭni
III plur.
obfuscabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obfuscābor
II sing.
obfuscabĕris, obfuscabĕre
III sing.
obfuscabĭtur
I plur.
obfuscabĭmur
II plur.
obfuscabimĭni
III plur.
obfuscabuntur
PERFETTO
I sing.
obfuscatus, a, um sum
II sing.
obfuscatus, a, um es
III sing.
obfuscatus, a, um est
I plur.
obfuscati, ae, a sumus
II plur.
obfuscati, ae, a estis
III plur.
obfuscati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obfuscatus, a, um eram
II sing.
obfuscatus, a, um eras
III sing.
obfuscatus, a, um erat
I plur.
obfuscati, ae, a eramus
II plur.
obfuscati, ae, a eratis
III plur.
obfuscati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obfuscatus, a, um ero
II sing.
obfuscatus, a, um eris
III sing.
obfuscatus, a, um erit
I plur.
obfuscati, ae, a erimus
II plur.
obfuscati, ae, a eritis
III plur.
obfuscati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obfuscer
II sing.
obfuscēris, obfuscēre
III sing.
obfuscētur
I plur.
obfuscēmur
II plur.
obfuscemĭni
III plur.
obfuscentur
IMPERFETTO
I sing.
obfuscārer
II sing.
obfuscarēris, obfuscarēre
III sing.
obfuscarētur
I plur.
obfuscarēmur
II plur.
obfuscaremĭni
III plur.
obfuscarentur
PERFETTO
I sing.
obfuscatus, a, um sim
II sing.
obfuscatus, a, um sis
III sing.
obfuscatus, a, um sit
I plur.
obfuscati, ae, a simus
II plur.
obfuscati, ae, a sitis
III plur.
obfuscati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obfuscatus, a, um essem
II sing.
obfuscatus, a, um esses
III sing.
obfuscatus, a, um esset
I plur.
obfuscati, ae, a essemus
II plur.
obfuscati, ae, a essetis
III plur.
obfuscati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obfuscāre
II plur.
obfuscamĭni
FUTURO
II sing.
obfuscātor
III sing.
obfuscātor
II plur.
III plur.
obfuscantor
PARTICIPIO
PERFETTO
obfuscatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
obfuscāri
PERFETTO
Singolare:
obfuscatus, a, um esse
Plurale:
obfuscati, ae, a esse
FUTURO
obfuscatum esse
GERUNDIVO
obfuscandus, a, um
SUPINO
obfuscatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
obfuscor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis