obcentor - Diatesi passiva


(obcento, obcentas, obcentavi, obcentatum, obcentāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
obcentor
II sing.
obcentāris, obcentāre
III sing.
obcentātur
I plur.
obcentāmur
II plur.
obcentamĭni
III plur.
obcentantur
IMPERFETTO
I sing.
obcentābar
II sing.
obcentabāris, obcentabāre
III sing.
obcentabātur
I plur.
obcentabāmur
II plur.
obcentabamĭni
III plur.
obcentabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
obcentābor
II sing.
obcentabĕris, obcentabĕre
III sing.
obcentabĭtur
I plur.
obcentabĭmur
II plur.
obcentabimĭni
III plur.
obcentabuntur
PERFETTO
I sing.
obcentatus, –a, –um sum
II sing.
obcentatus, –a, –um es
III sing.
obcentatus, –a, –um est
I plur.
obcentati, –ae, –a sumus
II plur.
obcentati, –ae, –a estis
III plur.
obcentati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obcentatus, –a, –um eram
II sing.
obcentatus, –a, –um eras
III sing.
obcentatus, –a, –um erat
I plur.
obcentati, –ae, –a eramus
II plur.
obcentati, –ae, –a eratis
III plur.
obcentati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obcentatus, –a, –um ero
II sing.
obcentatus, –a, –um eris
III sing.
obcentatus, –a, –um erit
I plur.
obcentati, –ae, –a erimus
II plur.
obcentati, –ae, –a eritis
III plur.
obcentati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
obcenter
II sing.
obcentēris, obcentēre
III sing.
obcentētur
I plur.
obcentēmur
II plur.
obcentemĭni
III plur.
obcententur
IMPERFETTO
I sing.
obcentārer
II sing.
obcentarēris, obcentarēre
III sing.
obcentarētur
I plur.
obcentarēmur
II plur.
obcentaremĭni
III plur.
obcentarentur
PERFETTO
I sing.
obcentatus, –a, –um sim
II sing.
obcentatus, –a, –um sis
III sing.
obcentatus, –a, –um sit
I plur.
obcentati, –ae, –a simus
II plur.
obcentati, –ae, –a sitis
III plur.
obcentati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obcentatus, –a, –um essem
II sing.
obcentatus, –a, –um esses
III sing.
obcentatus, –a, –um esset
I plur.
obcentati, –ae, –a essemus
II plur.
obcentati, –ae, –a essetis
III plur.
obcentati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
obcentāre
II plur.
obcentamĭni
FUTURO
II sing.
obcentātor
III sing.
obcentātor
II plur.
–
III plur.
obcentantor
PARTICIPIO
PERFETTO
obcentatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
obcentāri
PERFETTO
Singolare:
obcentatus, –a, –um esse
Plurale:
obcentati, –ae, –a esse
FUTURO
obcentatum esse
GERUNDIVO
obcentandus, –a, –um
SUPINO
obcentatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:OBCENTOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis