ŏbambŭlor - Diatesi passiva
(ŏbambŭlo, ŏbambŭlas, obambulavi, obambulatum, ŏbambŭlāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
ŏbambŭlor
II sing.
ŏbambŭlāris, ŏbambŭlāre
III sing.
ŏbambŭlātur
I plur.
ŏbambŭlāmur
II plur.
ŏbambŭlamĭni
III plur.
ŏbambŭlantur
IMPERFETTO
I sing.
ŏbambŭlābar
II sing.
ŏbambŭlabāris, ŏbambŭlabāre
III sing.
ŏbambŭlabātur
I plur.
ŏbambŭlabāmur
II plur.
ŏbambŭlabamĭni
III plur.
ŏbambŭlabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
ŏbambŭlābor
II sing.
ŏbambŭlabĕris, ŏbambŭlabĕre
III sing.
ŏbambŭlabĭtur
I plur.
ŏbambŭlabĭmur
II plur.
ŏbambŭlabimĭni
III plur.
ŏbambŭlabuntur
PERFETTO
I sing.
obambulatus, a, um sum
II sing.
obambulatus, a, um es
III sing.
obambulatus, a, um est
I plur.
obambulati, ae, a sumus
II plur.
obambulati, ae, a estis
III plur.
obambulati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obambulatus, a, um eram
II sing.
obambulatus, a, um eras
III sing.
obambulatus, a, um erat
I plur.
obambulati, ae, a eramus
II plur.
obambulati, ae, a eratis
III plur.
obambulati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
obambulatus, a, um ero
II sing.
obambulatus, a, um eris
III sing.
obambulatus, a, um erit
I plur.
obambulati, ae, a erimus
II plur.
obambulati, ae, a eritis
III plur.
obambulati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
ŏbambŭler
II sing.
ŏbambŭlēris, ŏbambŭlēre
III sing.
ŏbambŭlētur
I plur.
ŏbambŭlēmur
II plur.
ŏbambŭlemĭni
III plur.
ŏbambŭlentur
IMPERFETTO
I sing.
ŏbambŭlārer
II sing.
ŏbambŭlarēris, ŏbambŭlarēre
III sing.
ŏbambŭlarētur
I plur.
ŏbambŭlarēmur
II plur.
ŏbambŭlaremĭni
III plur.
ŏbambŭlarentur
PERFETTO
I sing.
obambulatus, a, um sim
II sing.
obambulatus, a, um sis
III sing.
obambulatus, a, um sit
I plur.
obambulati, ae, a simus
II plur.
obambulati, ae, a sitis
III plur.
obambulati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
obambulatus, a, um essem
II sing.
obambulatus, a, um esses
III sing.
obambulatus, a, um esset
I plur.
obambulati, ae, a essemus
II plur.
obambulati, ae, a essetis
III plur.
obambulati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
ŏbambŭlāre
II plur.
ŏbambŭlamĭni
FUTURO
II sing.
ŏbambŭlātor
III sing.
ŏbambŭlātor
II plur.
III plur.
ŏbambŭlantor
PARTICIPIO
PERFETTO
obambulatus, a, um
INFINITO
PRESENTE
ŏbambŭlāri
PERFETTO
Singolare:
obambulatus, a, um esse
Plurale:
obambulati, ae, a esse
FUTURO
obambulatum esse
GERUNDIVO
ŏbambŭlandus, a, um
SUPINO
obambulatu
Vedi la forma attiva di questo lemma
ŏbambŭlor v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis