Donazione

mundor - Diatesi passiva


(mundo, mundas, mundavi, mundatum, mundāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mundor
II sing.
mundāris, mundāre
III sing.
mundātur
I plur.
mundāmur
II plur.
mundamĭni
III plur.
mundantur
IMPERFETTO
I sing.
mundābar
II sing.
mundabāris, mundabāre
III sing.
mundabātur
I plur.
mundabāmur
II plur.
mundabamĭni
III plur.
mundabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mundābor
II sing.
mundabĕris, mundabĕre
III sing.
mundabĭtur
I plur.
mundabĭmur
II plur.
mundabimĭni
III plur.
mundabuntur
PERFETTO
I sing.
mundatus, –a, –um sum
II sing.
mundatus, –a, –um es
III sing.
mundatus, –a, –um est
I plur.
mundati, –ae, –a sumus
II plur.
mundati, –ae, –a estis
III plur.
mundati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mundatus, –a, –um eram
II sing.
mundatus, –a, –um eras
III sing.
mundatus, –a, –um erat
I plur.
mundati, –ae, –a eramus
II plur.
mundati, –ae, –a eratis
III plur.
mundati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mundatus, –a, –um ero
II sing.
mundatus, –a, –um eris
III sing.
mundatus, –a, –um erit
I plur.
mundati, –ae, –a erimus
II plur.
mundati, –ae, –a eritis
III plur.
mundati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
munder
II sing.
mundēris, mundēre
III sing.
mundētur
I plur.
mundēmur
II plur.
mundemĭni
III plur.
mundentur
IMPERFETTO
I sing.
mundārer
II sing.
mundarēris, mundarēre
III sing.
mundarētur
I plur.
mundarēmur
II plur.
mundaremĭni
III plur.
mundarentur
PERFETTO
I sing.
mundatus, –a, –um sim
II sing.
mundatus, –a, –um sis
III sing.
mundatus, –a, –um sit
I plur.
mundati, –ae, –a simus
II plur.
mundati, –ae, –a sitis
III plur.
mundati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mundatus, –a, –um essem
II sing.
mundatus, –a, –um esses
III sing.
mundatus, –a, –um esset
I plur.
mundati, –ae, –a essemus
II plur.
mundati, –ae, –a essetis
III plur.
mundati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mundāre
II plur.
mundamĭni
FUTURO
II sing.
mundātor
III sing.
mundātor
II plur.
–
III plur.
mundantor
PARTICIPIO
PERFETTO
mundatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
mundāri
PERFETTO
Singolare:
mundatus, –a, –um esse
Plurale:
mundati, –ae, –a esse
FUTURO
mundatum esse
GERUNDIVO
mundandus, –a, –um
SUPINO
mundatu

Vedi la forma attiva di questo lemma

‹ mundo
mundŭlē ›

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
mundĭtĕnens agg. II cl.
mundĭtĕr avv.
mundĭtĭa sost. femm. I decl.
mundĭtĭes sost. femm. V decl.
mundo v. tr. I coniug.
mundor v. tr. I coniug.
mundŭlē avv.
mundŭlus agg. I cl.
mundum Sost. nt. II decl.
mundus sost. masch. II decl.
mundus sost. masch. II decl.
mundus sost. masch. II decl.
mundus agg. I cl.
mūnĕrābundus agg. I cl.
mūnĕrans agg. part. pres. II cl.
mūnĕrārĭus sost. masch. II decl.
mūnĕrārĭus agg. I cl.
mūnĕrātĭo sost. femm. III decl.
muneratūrūs agg. part. fut.
muneratus agg. part. perf. I cl.
{{ID:MUNDOR100}}
---CACHE---
I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis