mūcesco - Diatesi attiva
(mūcesco, mūcescis, mūcescĕre)
verbo intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mūcesco
II sing.
mūcescis
III sing.
mūcescit
I plur.
mūcescĭmus
II plur.
mūcescĭtis
III plur.
mūcescunt
IMPERFETTO
I sing.
mūcescēbam
II sing.
mūcescēbas
III sing.
mūcescēbat
I plur.
mūcescebāmus
II plur.
mūcescebātis
III plur.
mūcescēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mūcescam
II sing.
mūcesces
III sing.
mūcescet
I plur.
mūcescēmus
II plur.
mūcescētis
III plur.
mūcescent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mūcescam
II sing.
mūcescas
III sing.
mūcescat
I plur.
mūcescāmus
II plur.
mūcescātis
III plur.
mūcescant
IMPERFETTO
I sing.
mūcescĕrem
II sing.
mūcescĕres
III sing.
mūcescĕret
I plur.
mūcescerēmus
II plur.
mūcescerētis
III plur.
mūcescĕrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mūcescĕ
II plur.
mūcescĭte
FUTURO
II sing.
mūcescĭto
III sing.
mūcescĭto
II plur.
mūcescitōte
III plur.
mūcescunto
PARTICIPIO
PRESENTE
mūcescens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
mūcescĕre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
mūcescendi
Dativo:
mūcescendo
Accusativo:
ad mūcescendum
Ablativo:
mūcescendo
SUPINO
mūcesco v. intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis