mŏnŏlōris


(monoloris, monoloris, monolore)

aggettivo II classe

Vedi la traduzione di questo lemma



MASCHILE
SINGOLARE
Nom.
monoloris
Gen.
monoloris
Dat.
monolori
Acc.
monolorem
Abl.
monolori
Voc.
monoloris
PLURALE
Nom.
monolores
Gen.
monolorĭum
Dat.
monolorĭbus
Acc.
monolores
Abl.
monolorĭbus
Voc.
monolores
FEMMINILE
SINGOLARE
Nom.
monoloris
Gen.
monoloris
Dat.
monolori
Acc.
monolorem
Abl.
monolori
Voc.
monoloris
PLURALE
Nom.
monolores
Gen.
monolorĭum
Dat.
monolorĭbus
Acc.
monolores
Abl.
monolorĭbus
Voc.
monolores
NEUTRO
SINGOLARE
Nom.
monolore
Gen.
monoloris
Dat.
monolori
Acc.
monolore
Abl.
monolori
Voc.
monolore
PLURALE
Nom.
monolorĭa
Gen.
monolorĭum
Dat.
monolorĭbus
Acc.
monolorĭa
Abl.
monolorĭbus
Voc.
monolorĭa




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MONOLORIS100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis