mītĭgor - Diatesi passiva


(mītĭgo, mītĭgas, mitigavi, mitigatum, mītĭgāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mītĭgor
II sing.
mītĭgāris, mītĭgāre
III sing.
mītĭgātur
I plur.
mītĭgāmur
II plur.
mītĭgamĭni
III plur.
mītĭgantur
IMPERFETTO
I sing.
mītĭgābar
II sing.
mītĭgabāris, mītĭgabāre
III sing.
mītĭgabātur
I plur.
mītĭgabāmur
II plur.
mītĭgabamĭni
III plur.
mītĭgabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mītĭgābor
II sing.
mītĭgabĕris, mītĭgabĕre
III sing.
mītĭgabĭtur
I plur.
mītĭgabĭmur
II plur.
mītĭgabimĭni
III plur.
mītĭgabuntur
PERFETTO
I sing.
mitigatus, –a, –um sum
II sing.
mitigatus, –a, –um es
III sing.
mitigatus, –a, –um est
I plur.
mitigati, –ae, –a sumus
II plur.
mitigati, –ae, –a estis
III plur.
mitigati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mitigatus, –a, –um eram
II sing.
mitigatus, –a, –um eras
III sing.
mitigatus, –a, –um erat
I plur.
mitigati, –ae, –a eramus
II plur.
mitigati, –ae, –a eratis
III plur.
mitigati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mitigatus, –a, –um ero
II sing.
mitigatus, –a, –um eris
III sing.
mitigatus, –a, –um erit
I plur.
mitigati, –ae, –a erimus
II plur.
mitigati, –ae, –a eritis
III plur.
mitigati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mītĭger
II sing.
mītĭgēris, mītĭgēre
III sing.
mītĭgētur
I plur.
mītĭgēmur
II plur.
mītĭgemĭni
III plur.
mītĭgentur
IMPERFETTO
I sing.
mītĭgārer
II sing.
mītĭgarēris, mītĭgarēre
III sing.
mītĭgarētur
I plur.
mītĭgarēmur
II plur.
mītĭgaremĭni
III plur.
mītĭgarentur
PERFETTO
I sing.
mitigatus, –a, –um sim
II sing.
mitigatus, –a, –um sis
III sing.
mitigatus, –a, –um sit
I plur.
mitigati, –ae, –a simus
II plur.
mitigati, –ae, –a sitis
III plur.
mitigati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mitigatus, –a, –um essem
II sing.
mitigatus, –a, –um esses
III sing.
mitigatus, –a, –um esset
I plur.
mitigati, –ae, –a essemus
II plur.
mitigati, –ae, –a essetis
III plur.
mitigati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mītĭgāre
II plur.
mītĭgamĭni
FUTURO
II sing.
mītĭgātor
III sing.
mītĭgātor
II plur.
–
III plur.
mītĭgantor
PARTICIPIO
PERFETTO
mitigatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
mītĭgāri
PERFETTO
Singolare:
mitigatus, –a, –um esse
Plurale:
mitigati, –ae, –a esse
FUTURO
mitigatum esse
GERUNDIVO
mītĭgandus, –a, –um
SUPINO
mitigatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MITIGOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis