mĭnor - Diatesi attiva
(mĭnor, mĭnāris, minatus sum, mĭnāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mĭnor
II sing.
mĭnāris, mĭnāre
III sing.
mĭnātur
I plur.
mĭnāmur
II plur.
mĭnamĭni
III plur.
mĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
mĭnābar
II sing.
mĭnabāris, mĭnabāre
III sing.
mĭnabātur
I plur.
mĭnabāmur
II plur.
mĭnabamĭni
III plur.
mĭnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mĭnābor
II sing.
mĭnabĕris, mĭnabĕre
III sing.
mĭnabĭtur
I plur.
mĭnabĭmur
II plur.
mĭnabimĭni
III plur.
mĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
minatus, a, um sum
II sing.
minatus, a, um es
III sing.
minatus, a, um est
I plur.
minati, ae, a sumus
II plur.
minati, ae, a estis
III plur.
minati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
minatus, a, um eram
II sing.
minatus, a, um eras
III sing.
minatus, a, um erat
I plur.
minati, ae, a eramus
II plur.
minati, ae, a eratis
III plur.
minati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
minatus, a, um ero
II sing.
minatus, a, um eris
III sing.
minatus, a, um erit
I plur.
minati, ae, a erimus
II plur.
minati, ae, a eritis
III plur.
minati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mĭner
II sing.
mĭnēris, mĭnēre
III sing.
mĭnētur
I plur.
mĭnēmur
II plur.
mĭnemĭni
III plur.
mĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
mĭnārer
II sing.
mĭnarēris, mĭnarēre
III sing.
mĭnarētur
I plur.
mĭnarēmur
II plur.
mĭnaremĭni
III plur.
mĭnarentur
PERFETTO
I sing.
minatus, a, um sim
II sing.
minatus, a, um sis
III sing.
minatus, a, um sit
I plur.
minati, ae, a simus
II plur.
minati, ae, a sitis
III plur.
minati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
minatus, a, um essem
II sing.
minatus, a, um esses
III sing.
minatus, a, um esset
I plur.
minati, ae, a essemus
II plur.
minati, ae, a essetis
III plur.
minati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mĭnāre
II plur.
mĭnamĭni
FUTURO
II sing.
mĭnātor
III sing.
mĭnātor
II plur.
III plur.
mĭnantor
INFINITO
PRESENTE
mĭnāri
PERFETTO
Singolare:
minatus, a, um esse
Plurale:
minati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
minatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
minatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
mĭnans, antis
FUTURO
minatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
minatum
Passivo:
minatu
GERUNDIO
Genitivo:
mĭnandi
Dativo:
mĭnando
Accusativo:
mĭnandum
Ablativo:
mĭnando
GERUNDIVO
mĭnandus, a, um
mĭnor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis