mingor - Diatesi passiva
(mingo, mingis, minxi, minctum, mingĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mingor
II sing.
mingĕris, mingĕre
III sing.
mingĭtur
I plur.
mingĭmur
II plur.
mingimĭni
III plur.
minguntur
IMPERFETTO
I sing.
mingēbar
II sing.
mingebāris, mingebāre
III sing.
mingebātur
I plur.
mingebāmur
II plur.
mingebamĭni
III plur.
mingebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mingar
II sing.
mingēris, mingēre
III sing.
mingētur
I plur.
mingēmur
II plur.
mingemĭni
III plur.
mingentur
PERFETTO
I sing.
minctus o mictus, a, um sum
II sing.
minctus o mictus, a, um es
III sing.
minctus o mictus, a, um est
I plur.
mincti o micti, ae, a sumus
II plur.
mincti o micti, ae, a estis
III plur.
mincti o micti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
minctus o mictus, a, um eram
II sing.
minctus o mictus, a, um eras
III sing.
minctus o mictus, a, um erat
I plur.
mincti o micti, ae, a eramus
II plur.
mincti o micti, ae, a eratis
III plur.
mincti o micti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
minctus o mictus, a, um ero
II sing.
minctus o mictus, a, um eris
III sing.
minctus o mictus, a, um erit
I plur.
mincti o micti, ae, a erimus
II plur.
mincti o micti, ae, a eritis
III plur.
mincti o micti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mingar
II sing.
mingāris, mingāre
III sing.
mingātur
I plur.
mingāmur
II plur.
mingamĭni
III plur.
mingantur
IMPERFETTO
I sing.
mingĕrer
II sing.
mingerēris, mingerēre
III sing.
mingerētur
I plur.
mingerēmur
II plur.
mingeremĭni
III plur.
mingerentur
PERFETTO
I sing.
minctus o mictus, a, um sim
II sing.
minctus o mictus, a, um sis
III sing.
minctus o mictus, a, um sit
I plur.
mincti o micti, ae, a simus
II plur.
mincti o micti, ae, a sitis
III plur.
mincti o micti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
minctus o mictus, a, um essem
II sing.
minctus o mictus, a, um esses
III sing.
minctus o mictus, a, um esset
I plur.
mincti o micti, ae, a essemus
II plur.
mincti o micti, ae, a essetis
III plur.
mincti o micti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mingĕre
II plur.
mingĭmini
FUTURO
II sing.
mingĭtor
III sing.
mingĭtor
II plur.
III plur.
minguntor
PARTICIPIO
PERFETTO
minctus o mictus, a, um
INFINITO
PRESENTE
mingi
PERFETTO
Singolare:
minctus o mictus, a, um esse
Plurale:
mincti o micti, ae, a esse
FUTURO
minctum esse
GERUNDIVO
mingendus, a, um
SUPINO
minctu o mictu
Vedi la forma attiva di questo lemma
mingor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis