mentĭor - Diatesi attiva
(mentĭor, mentīris, mentitus sum, mentīri)
verbo transitivo e intransitivo deponente IV coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mentĭor
II sing.
mentīris, mentīre
III sing.
mentītur
I plur.
mentīmur
II plur.
mentimĭni
III plur.
mentiuntur
IMPERFETTO
I sing.
mentiēbar
II sing.
mentiebāris, mentiebāre
III sing.
mentiebātur
I plur.
mentiebāmur
II plur.
mentiebamĭni
III plur.
mentiebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mentĭar
II sing.
mentiēris, mentiēre
III sing.
mentiētur
I plur.
mentiēmur
II plur.
mentiemĭni
III plur.
mentientur
PERFETTO
I sing.
mentitus, a, um sum
II sing.
mentitus, a, um es
III sing.
mentitus, a, um est
I plur.
mentiti, ae, a sumus
II plur.
mentiti, ae, a estis
III plur.
mentiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mentitus, a, um eram
II sing.
mentitus, a, um eras
III sing.
mentitus, a, um erat
I plur.
mentiti, ae, a eramus
II plur.
mentiti, ae, a eratis
III plur.
mentiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mentitus, a, um ero
II sing.
mentitus, a, um eris
III sing.
mentitus, a, um erit
I plur.
mentiti, ae, a erimus
II plur.
mentiti, ae, a eritis
III plur.
mentiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mentĭar
II sing.
mentiāris, mentiāre
III sing.
mentiātur
I plur.
mentiāmur
II plur.
mentiamĭni
III plur.
mentiantur
IMPERFETTO
I sing.
mentīrer
II sing.
mentirēris, mentirēre
III sing.
mentirētur
I plur.
mentirēmur
II plur.
mentirēmini
III plur.
mentirentur
PERFETTO
I sing.
mentitus, a, um sim
II sing.
mentitus, a, um sis
III sing.
mentitus, a, um sit
I plur.
mentiti, ae, a simus
II plur.
mentiti, ae, a sitis
III plur.
mentiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mentitus, a, um essem
II sing.
mentitus, a, um esses
III sing.
mentitus, a, um esset
I plur.
mentiti, ae, a essemus
II plur.
mentiti, ae, a essetis
III plur.
mentiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mentīre
II plur.
mentimĭni
FUTURO
II sing.
mentītor
III sing.
mentītor
II plur.
III plur.
mentiuntor
INFINITO
PRESENTE
mentīri
PERFETTO
Singolare:
mentitus, a, um esse
Plurale:
mentiti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
mentitūrūm, am, ūm esse
Plurale:
mentitūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
mentiens, ientis
FUTURO
mentitūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
mentitum
Passivo:
mentitu
GERUNDIO
Genitivo:
mentiendi
Dativo:
mentiendo
Accusativo:
mentiendum
Ablativo:
mentiendo
GERUNDIVO
mentiendus, a, um
mentĭor v. tr. e intr. dep. IV coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis