mancŭpor - Diatesi passiva


(mancŭpo, mancŭpas, mancupavi, mancupatum, mancŭpāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
mancŭpor
II sing.
mancŭpāris, mancŭpāre
III sing.
mancŭpātur
I plur.
mancŭpāmur
II plur.
mancŭpamĭni
III plur.
mancŭpantur
IMPERFETTO
I sing.
mancŭpābar
II sing.
mancŭpabāris, mancŭpabāre
III sing.
mancŭpabātur
I plur.
mancŭpabāmur
II plur.
mancŭpabamĭni
III plur.
mancŭpabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
mancŭpābor
II sing.
mancŭpabĕris, mancŭpabĕre
III sing.
mancŭpabĭtur
I plur.
mancŭpabĭmur
II plur.
mancŭpabimĭni
III plur.
mancŭpabuntur
PERFETTO
I sing.
mancupatus, –a, –um sum
II sing.
mancupatus, –a, –um es
III sing.
mancupatus, –a, –um est
I plur.
mancupati, –ae, –a sumus
II plur.
mancupati, –ae, –a estis
III plur.
mancupati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mancupatus, –a, –um eram
II sing.
mancupatus, –a, –um eras
III sing.
mancupatus, –a, –um erat
I plur.
mancupati, –ae, –a eramus
II plur.
mancupati, –ae, –a eratis
III plur.
mancupati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
mancupatus, –a, –um ero
II sing.
mancupatus, –a, –um eris
III sing.
mancupatus, –a, –um erit
I plur.
mancupati, –ae, –a erimus
II plur.
mancupati, –ae, –a eritis
III plur.
mancupati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
mancŭper
II sing.
mancŭpēris, mancŭpēre
III sing.
mancŭpētur
I plur.
mancŭpēmur
II plur.
mancŭpemĭni
III plur.
mancŭpentur
IMPERFETTO
I sing.
mancŭpārer
II sing.
mancŭparēris, mancŭparēre
III sing.
mancŭparētur
I plur.
mancŭparēmur
II plur.
mancŭparemĭni
III plur.
mancŭparentur
PERFETTO
I sing.
mancupatus, –a, –um sim
II sing.
mancupatus, –a, –um sis
III sing.
mancupatus, –a, –um sit
I plur.
mancupati, –ae, –a simus
II plur.
mancupati, –ae, –a sitis
III plur.
mancupati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
mancupatus, –a, –um essem
II sing.
mancupatus, –a, –um esses
III sing.
mancupatus, –a, –um esset
I plur.
mancupati, –ae, –a essemus
II plur.
mancupati, –ae, –a essetis
III plur.
mancupati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
mancŭpāre
II plur.
mancŭpamĭni
FUTURO
II sing.
mancŭpātor
III sing.
mancŭpātor
II plur.
–
III plur.
mancŭpantor
PARTICIPIO
PERFETTO
mancupatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
mancŭpāri
PERFETTO
Singolare:
mancupatus, –a, –um esse
Plurale:
mancupati, –ae, –a esse
FUTURO
mancupatum esse
GERUNDIVO
mancŭpandus, –a, –um
SUPINO
mancupatu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:MANCUPOR100}}
---CACHE---

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis