lătrōcĭnor - Diatesi attiva
(lătrōcĭnor, lătrōcĭnāris, latrocinatus sum, lătrōcĭnāri)
verbo transitivo e intransitivo deponente I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
lătrōcĭnor
II sing.
lătrōcĭnāris, lătrōcĭnāre
III sing.
lătrōcĭnātur
I plur.
lătrōcĭnāmur
II plur.
lătrōcĭnamĭni
III plur.
lătrōcĭnantur
IMPERFETTO
I sing.
lătrōcĭnābar
II sing.
lătrōcĭnabāris, lătrōcĭnabāre
III sing.
lătrōcĭnabātur
I plur.
lătrōcĭnabāmur
II plur.
lătrōcĭnabamĭni
III plur.
lătrōcĭnabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
lătrōcĭnābor
II sing.
lătrōcĭnabĕris, lătrōcĭnabĕre
III sing.
lătrōcĭnabĭtur
I plur.
lătrōcĭnabĭmur
II plur.
lătrōcĭnabimĭni
III plur.
lătrōcĭnabuntur
PERFETTO
I sing.
latrocinatus, a, um sum
II sing.
latrocinatus, a, um es
III sing.
latrocinatus, a, um est
I plur.
latrocinati, ae, a sumus
II plur.
latrocinati, ae, a estis
III plur.
latrocinati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
latrocinatus, a, um eram
II sing.
latrocinatus, a, um eras
III sing.
latrocinatus, a, um erat
I plur.
latrocinati, ae, a eramus
II plur.
latrocinati, ae, a eratis
III plur.
latrocinati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
latrocinatus, a, um ero
II sing.
latrocinatus, a, um eris
III sing.
latrocinatus, a, um erit
I plur.
latrocinati, ae, a erimus
II plur.
latrocinati, ae, a eritis
III plur.
latrocinati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
lătrōcĭner
II sing.
lătrōcĭnēris, lătrōcĭnēre
III sing.
lătrōcĭnētur
I plur.
lătrōcĭnēmur
II plur.
lătrōcĭnemĭni
III plur.
lătrōcĭnentur
IMPERFETTO
I sing.
lătrōcĭnārer
II sing.
lătrōcĭnarēris, lătrōcĭnarēre
III sing.
lătrōcĭnarētur
I plur.
lătrōcĭnarēmur
II plur.
lătrōcĭnaremĭni
III plur.
lătrōcĭnarentur
PERFETTO
I sing.
latrocinatus, a, um sim
II sing.
latrocinatus, a, um sis
III sing.
latrocinatus, a, um sit
I plur.
latrocinati, ae, a simus
II plur.
latrocinati, ae, a sitis
III plur.
latrocinati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
latrocinatus, a, um essem
II sing.
latrocinatus, a, um esses
III sing.
latrocinatus, a, um esset
I plur.
latrocinati, ae, a essemus
II plur.
latrocinati, ae, a essetis
III plur.
latrocinati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
lătrōcĭnāre
II plur.
lătrōcĭnamĭni
FUTURO
II sing.
lătrōcĭnātor
III sing.
lătrōcĭnātor
II plur.
III plur.
lătrōcĭnantor
INFINITO
PRESENTE
lătrōcĭnāri
PERFETTO
Singolare:
latrocinatus, a, um esse
Plurale:
latrocinati, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
latrocinatūrūm, am, ūm esse
Plurale:
latrocinatūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
lătrōcĭnans, antis
FUTURO
latrocinatūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
latrocinatum
Passivo:
latrocinatu
GERUNDIO
Genitivo:
lătrōcĭnandi
Dativo:
lătrōcĭnando
Accusativo:
lătrōcĭnandum
Ablativo:
lătrōcĭnando
GERUNDIVO
lătrōcĭnandus, a, um
lătrōcĭnor v. tr. e intr. dep. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis