irrumpor - Diatesi passiva
(irrumpo, irrumpis, irrupi, irruptum, irrumpĕre)
verbo transitivo e intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
irrumpor
II sing.
irrumpĕris, irrumpĕre
III sing.
irrumpĭtur
I plur.
irrumpĭmur
II plur.
irrumpimĭni
III plur.
irrumpuntur
IMPERFETTO
I sing.
irrumpēbar
II sing.
irrumpebāris, irrumpebāre
III sing.
irrumpebātur
I plur.
irrumpebāmur
II plur.
irrumpebamĭni
III plur.
irrumpebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
irrumpar
II sing.
irrumpēris, irrumpēre
III sing.
irrumpētur
I plur.
irrumpēmur
II plur.
irrumpemĭni
III plur.
irrumpentur
PERFETTO
I sing.
irruptus, a, um sum
II sing.
irruptus, a, um es
III sing.
irruptus, a, um est
I plur.
irrupti, ae, a sumus
II plur.
irrupti, ae, a estis
III plur.
irrupti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
irruptus, a, um eram
II sing.
irruptus, a, um eras
III sing.
irruptus, a, um erat
I plur.
irrupti, ae, a eramus
II plur.
irrupti, ae, a eratis
III plur.
irrupti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
irruptus, a, um ero
II sing.
irruptus, a, um eris
III sing.
irruptus, a, um erit
I plur.
irrupti, ae, a erimus
II plur.
irrupti, ae, a eritis
III plur.
irrupti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
irrumpar
II sing.
irrumpāris, irrumpāre
III sing.
irrumpātur
I plur.
irrumpāmur
II plur.
irrumpamĭni
III plur.
irrumpantur
IMPERFETTO
I sing.
irrumpĕrer
II sing.
irrumperēris, irrumperēre
III sing.
irrumperētur
I plur.
irrumperēmur
II plur.
irrumperemĭni
III plur.
irrumperentur
PERFETTO
I sing.
irruptus, a, um sim
II sing.
irruptus, a, um sis
III sing.
irruptus, a, um sit
I plur.
irrupti, ae, a simus
II plur.
irrupti, ae, a sitis
III plur.
irrupti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
irruptus, a, um essem
II sing.
irruptus, a, um esses
III sing.
irruptus, a, um esset
I plur.
irrupti, ae, a essemus
II plur.
irrupti, ae, a essetis
III plur.
irrupti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
irrumpĕre
II plur.
irrumpĭmini
FUTURO
II sing.
irrumpĭtor
III sing.
irrumpĭtor
II plur.
III plur.
irrumpuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
irruptus, a, um
INFINITO
PRESENTE
irrumpi
PERFETTO
Singolare:
irruptus, a, um esse
Plurale:
irrupti, ae, a esse
FUTURO
irruptum esse
GERUNDIVO
irrumpendus, a, um
SUPINO
irruptu
Vedi la forma attiva di questo lemma
irrumpor v. tr. e intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis