irrōror - Diatesi passiva
(irrōro, irrōras, irroravi, irroratum, irrōrāre)
verbo transitivo e intransitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
irrōror
II sing.
irrōrāris, irrōrāre
III sing.
irrōrātur
I plur.
irrōrāmur
II plur.
irrōramĭni
III plur.
irrōrantur
IMPERFETTO
I sing.
irrōrābar
II sing.
irrōrabāris, irrōrabāre
III sing.
irrōrabātur
I plur.
irrōrabāmur
II plur.
irrōrabamĭni
III plur.
irrōrabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
irrōrābor
II sing.
irrōrabĕris, irrōrabĕre
III sing.
irrōrabĭtur
I plur.
irrōrabĭmur
II plur.
irrōrabimĭni
III plur.
irrōrabuntur
PERFETTO
I sing.
irroratus, a, um sum
II sing.
irroratus, a, um es
III sing.
irroratus, a, um est
I plur.
irrorati, ae, a sumus
II plur.
irrorati, ae, a estis
III plur.
irrorati, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
irroratus, a, um eram
II sing.
irroratus, a, um eras
III sing.
irroratus, a, um erat
I plur.
irrorati, ae, a eramus
II plur.
irrorati, ae, a eratis
III plur.
irrorati, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
irroratus, a, um ero
II sing.
irroratus, a, um eris
III sing.
irroratus, a, um erit
I plur.
irrorati, ae, a erimus
II plur.
irrorati, ae, a eritis
III plur.
irrorati, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
irrōrer
II sing.
irrōrēris, irrōrēre
III sing.
irrōrētur
I plur.
irrōrēmur
II plur.
irrōremĭni
III plur.
irrōrentur
IMPERFETTO
I sing.
irrōrārer
II sing.
irrōrarēris, irrōrarēre
III sing.
irrōrarētur
I plur.
irrōrarēmur
II plur.
irrōraremĭni
III plur.
irrōrarentur
PERFETTO
I sing.
irroratus, a, um sim
II sing.
irroratus, a, um sis
III sing.
irroratus, a, um sit
I plur.
irrorati, ae, a simus
II plur.
irrorati, ae, a sitis
III plur.
irrorati, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
irroratus, a, um essem
II sing.
irroratus, a, um esses
III sing.
irroratus, a, um esset
I plur.
irrorati, ae, a essemus
II plur.
irrorati, ae, a essetis
III plur.
irrorati, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
irrōrāre
II plur.
irrōramĭni
FUTURO
II sing.
irrōrātor
III sing.
irrōrātor
II plur.
III plur.
irrōrantor
PARTICIPIO
PERFETTO
irroratus, a, um
INFINITO
PRESENTE
irrōrāri
PERFETTO
Singolare:
irroratus, a, um esse
Plurale:
irrorati, ae, a esse
FUTURO
irroratum esse
GERUNDIVO
irrōrandus, a, um
SUPINO
irroratu
Vedi la forma attiva di questo lemma
irrōror v. tr. e intr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis