irrĭto - Diatesi attiva
(irrĭto, irrĭtas, irrĭtāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
irrĭto
II sing.
irrĭtas
III sing.
irrĭtat
I plur.
irrĭtāmus
II plur.
irrĭtātis
III plur.
irrĭtant
IMPERFETTO
I sing.
irrĭtābam
II sing.
irrĭtābas
III sing.
irrĭtābat
I plur.
irrĭtabāmus
II plur.
irrĭtabātis
III plur.
irrĭtābant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
irrĭtābo
II sing.
irrĭtābis
III sing.
irrĭtābit
I plur.
irrĭtabĭmus
II plur.
irrĭtabĭtis
III plur.
irrĭtābunt
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
irrĭtem
II sing.
irrĭtes
III sing.
irrĭtet
I plur.
irrĭtēmus
II plur.
irrĭtētis
III plur.
irrĭtent
IMPERFETTO
I sing.
irrĭtārem
II sing.
irrĭtāres
III sing.
irrĭtāret
I plur.
irrĭtarēmus
II plur.
irrĭtarētis
III plur.
irrĭtārent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
irrĭta
II plur.
irrĭtāte
FUTURO
II sing.
irrĭtāto
III sing.
irrĭtāto
II plur.
irrĭtatōte
III plur.
irrĭtanto
PARTICIPIO
PRESENTE
irrĭtans, antis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
irrĭtāre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
irrĭtandi
Dativo:
irrĭtando
Accusativo:
ad irrĭtandum
Ablativo:
irrĭtando
SUPINO
Vedi la forma passiva di questo lemma
irrĭto v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis