Declinatore / Coniugatore Latino


 Cerca nelle forme flesse


invŏcor - Diatesi passiva

(invŏco, invŏcas, invocavi, invocatum, invŏcāre)

verbo transitivo I coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
 I sing. invŏcor
 II sing. invŏcāris, invŏcāre
 III sing. invŏcātur
 I plur. invŏcāmur
 II plur. invŏcamĭni
 III plur. invŏcantur
IMPERFETTO
 I sing. invŏcābar
 II sing. invŏcabāris, invŏcabāre
 III sing. invŏcabātur
 I plur. invŏcabāmur
 II plur. invŏcabamĭni
 III plur. invŏcabantur
FUTURO SEMPLICE
 I sing. invŏcābor
 II sing. invŏcabĕris, invŏcabĕre
 III sing. invŏcabĭtur
 I plur. invŏcabĭmur
 II plur. invŏcabimĭni
 III plur. invŏcabuntur
PERFETTO
 I sing. invocatus, –a, –um sum
 II sing. invocatus, –a, –um es
 III sing. invocatus, –a, –um est
 I plur. invocati, –ae, –a sumus
 II plur. invocati, –ae, –a estis
 III plur. invocati, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
 I sing. invocatus, –a, –um eram
 II sing. invocatus, –a, –um eras
 III sing. invocatus, –a, –um erat
 I plur. invocati, –ae, –a eramus
 II plur. invocati, –ae, –a eratis
 III plur. invocati, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
 I sing. invocatus, –a, –um ero
 II sing. invocatus, –a, –um eris
 III sing. invocatus, –a, –um erit
 I plur. invocati, –ae, –a erimus
 II plur. invocati, –ae, –a eritis
 III plur. invocati, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
 I sing. invŏcer
 II sing. invŏcēris, invŏcēre
 III sing. invŏcētur
 I plur. invŏcēmur
 II plur. invŏcemĭni
 III plur. invŏcentur
IMPERFETTO
 I sing. invŏcārer
 II sing. invŏcarēris, invŏcarēre
 III sing. invŏcarētur
 I plur. invŏcarēmur
 II plur. invŏcaremĭni
 III plur. invŏcarentur
PERFETTO
 I sing. invocatus, –a, –um sim
 II sing. invocatus, –a, –um sis
 III sing. invocatus, –a, –um sit
 I plur. invocati, –ae, –a simus
 II plur. invocati, –ae, –a sitis
 III plur. invocati, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
 I sing. invocatus, –a, –um essem
 II sing. invocatus, –a, –um esses
 III sing. invocatus, –a, –um esset
 I plur. invocati, –ae, –a essemus
 II plur. invocati, –ae, –a essetis
 III plur. invocati, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
 II sing. invŏcāre
 II plur. invŏcamĭni
FUTURO
 II sing. invŏcātor
 III sing. invŏcātor
 II plur. –
 III plur. invŏcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
 invocatus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
 invŏcāri
PERFETTO
 Singolare: invocatus, –a, –um esse
 Plurale: invocati, –ae, –a esse
FUTURO
 invocatum esse
GERUNDIVO
 invŏcandus, –a, –um
SUPINO
 invocatu

Vedi la forma attiva di questo lemma


<<  invŏco invŏlans  >>

Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Sfoglia il dizionario latino-italiano a partire da:



{{ID:INVOCOR100}} ---CACHE---