invĕnĭor - Diatesi passiva


(invĕnĭo, invĕnis, inveni, inventum, invĕnīre)

verbo transitivo IV coniugazione

Vedi la traduzione di questo lemma



FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
invĕnĭor
II sing.
invĕnīris, invĕnīre
III sing.
invĕnītur
I plur.
invĕnīmur
II plur.
invĕnimĭni
III plur.
invĕniuntur
IMPERFETTO
I sing.
invĕniēbar
II sing.
invĕniebāris, invĕniebāre
III sing.
invĕniebātur
I plur.
invĕniebāmur
II plur.
invĕniebamĭni
III plur.
invĕniebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
invĕnĭar
II sing.
invĕniēris, invĕniēre
III sing.
invĕniētur
I plur.
invĕniēmur
II plur.
invĕniemĭni
III plur.
invĕnientur
PERFETTO
I sing.
inventus, –a, –um sum
II sing.
inventus, –a, –um es
III sing.
inventus, –a, –um est
I plur.
inventi, –ae, –a sumus
II plur.
inventi, –ae, –a estis
III plur.
inventi, –ae, –a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inventus, –a, –um eram
II sing.
inventus, –a, –um eras
III sing.
inventus, –a, –um erat
I plur.
inventi, –ae, –a eramus
II plur.
inventi, –ae, –a eratis
III plur.
inventi, –ae, –a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
inventus, –a, –um ero
II sing.
inventus, –a, –um eris
III sing.
inventus, –a, –um erit
I plur.
inventi, –ae, –a erimus
II plur.
inventi, –ae, –a eritis
III plur.
inventi, –ae, –a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
invĕnĭar
II sing.
invĕniāris, invĕniāre
III sing.
invĕniātur
I plur.
invĕniāmur
II plur.
invĕniamĭni
III plur.
invĕniantur
IMPERFETTO
I sing.
invĕnīrer
II sing.
invĕnirēris, invenirēre
III sing.
invĕnirētur
I plur.
invĕnirēmur
II plur.
invĕnirēmini
III plur.
invĕnirentur
PERFETTO
I sing.
inventus, –a, –um sim
II sing.
inventus, –a, –um sis
III sing.
inventus, –a, –um sit
I plur.
inventi, –ae, –a simus
II plur.
inventi, –ae, –a sitis
III plur.
inventi, –ae, –a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
inventus, –a, –um essem
II sing.
inventus, –a, –um esses
III sing.
inventus, –a, –um esset
I plur.
inventi, –ae, –a essemus
II plur.
inventi, –ae, –a essetis
III plur.
inventi, –ae, –a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
invĕnīre
II plur.
invĕnimĭni
FUTURO
II sing.
invĕnītor
III sing.
invĕnītor
II plur.
–
III plur.
invĕniuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
inventus, –a, –um
INFINITO
PRESENTE
invĕnīri
PERFETTO
Singolare:
inventus, –a, –um esse
Plurale:
inventi, –ae, –a esse
FUTURO
inventum esse
GERUNDIVO
invĕniendus, –a, –um
SUPINO
inventu

Vedi la forma attiva di questo lemma




Sfoglia il dizionario

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z



{{ID:INVENIOR100}}

I nostri siti
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis