intŭor - Diatesi attiva
(intŭor, intŭĕris, intuitus sum, intŭi)
verbo transitivo e intransitivo deponente III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA DEPONENTE:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intŭor
II sing.
intŭĕris, intŭĕre
III sing.
intŭĭtur
I plur.
intŭĭmur
II plur.
intŭimĭni
III plur.
intŭuntur
IMPERFETTO
I sing.
intŭēbar
II sing.
intŭebāris, intŭebāre
III sing.
intŭebātur
I plur.
intŭebāmur
II plur.
intŭebamĭni
III plur.
intŭebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intŭar
II sing.
intŭēris, intŭēre
III sing.
intŭētur
I plur.
intŭēmur
II plur.
intŭemĭni
III plur.
intŭentur
PERFETTO
I sing.
intuitus, a, um sum
II sing.
intuitus, a, um es
III sing.
intuitus, a, um est
I plur.
intuiti, ae, a sumus
II plur.
intuiti, ae, a estis
III plur.
intuiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intuitus, a, um eram
II sing.
intuitus, a, um eras
III sing.
intuitus, a, um erat
I plur.
intuiti, ae, a eramus
II plur.
intuiti, ae, a eratis
III plur.
intuiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
intuitus, a, um ero
II sing.
intuitus, a, um eris
III sing.
intuitus, a, um erit
I plur.
intuiti, ae, a erimus
II plur.
intuiti, ae, a eritis
III plur.
intuiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intŭar
II sing.
intŭāris, intŭāre
III sing.
intŭātur
I plur.
intŭāmur
II plur.
intŭamĭni
III plur.
intŭantur
IMPERFETTO
I sing.
intŭĕrer
II sing.
intŭerēris, intŭerēre
III sing.
intŭerētur
I plur.
intŭerēmur
II plur.
intŭeremĭni
III plur.
intŭerentur
PERFETTO
I sing.
intuitus, a, um sim
II sing.
intuitus, a, um sis
III sing.
intuitus, a, um sit
I plur.
intuiti, ae, a simus
II plur.
intuiti, ae, a sitis
III plur.
intuiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intuitus, a, um essem
II sing.
intuitus, a, um esses
III sing.
intuitus, a, um esset
I plur.
intuiti, ae, a essemus
II plur.
intuiti, ae, a essetis
III plur.
intuiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intŭĕre
II plur.
intŭĭmini
FUTURO
II sing.
intŭĭtor
III sing.
intŭĭtor
II plur.
III plur.
intŭuntor
INFINITO
PRESENTE
intŭi
PERFETTO
Singolare:
intuitus, a, um esse
Plurale:
intuiti, ae, a esse
FUTURO
Singolare:
intuitūrūm, am, ūm esse
Plurale:
intuitūros, as, a esse
PARTICIPIO
PRESENTE
intŭens, entis
FUTURO
intuitūrūs, a, ūm
SUPINO
Attivo:
intuitum
Passivo:
intuitu
GERUNDIO
Genitivo:
intŭendi
Dativo:
intŭendo
Accusativo:
intŭendum
Ablativo:
intŭendo
GERUNDIVO
intŭendus, a, um
intŭor v. tr. e intr. dep. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis