intrōcurro - Diatesi attiva
(intrōcurro, intrōcurris, intrōcurrĕre)
verbo intransitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA ATTIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intrōcurro
II sing.
intrōcurris
III sing.
intrōcurrit
I plur.
intrōcurrĭmus
II plur.
intrōcurrĭtis
III plur.
intrōcurrunt
IMPERFETTO
I sing.
intrōcurrēbam
II sing.
intrōcurrēbas
III sing.
intrōcurrēbat
I plur.
intrōcurrebāmus
II plur.
intrōcurrebātis
III plur.
intrōcurrēbant
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intrōcurram
II sing.
intrōcurres
III sing.
intrōcurret
I plur.
intrōcurrēmus
II plur.
intrōcurrētis
III plur.
intrōcurrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
FUTURO ANTERIORE
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intrōcurram
II sing.
intrōcurras
III sing.
intrōcurrat
I plur.
intrōcurrāmus
II plur.
intrōcurrātis
III plur.
intrōcurrant
IMPERFETTO
I sing.
intrōcurrĕrem
II sing.
intrōcurrĕres
III sing.
intrōcurrĕret
I plur.
intrōcurrerēmus
II plur.
intrōcurrerētis
III plur.
intrōcurrĕrent
PERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
PIUCHEPERFETTO
I sing.
II sing.
III sing.
I plur.
II plur.
III plur.
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intrōcurrĕ
II plur.
intrōcurrĭte
FUTURO
II sing.
intrōcurrĭto
III sing.
intrōcurrĭto
II plur.
intrōcurritōte
III plur.
intrōcurrunto
PARTICIPIO
PRESENTE
intrōcurrens, entis
FUTURO
INFINITO
PRESENTE
intrōcurrĕre
PERFETTO
FUTURO
Singolare:
Plurale:
GERUNDIO
Genitivo:
intrōcurrendi
Dativo:
intrōcurrendo
Accusativo:
ad intrōcurrendum
Ablativo:
intrōcurrendo
SUPINO
intrōcurro v. intr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis