intervertor - Diatesi passiva
(interverto, intervertis, interverti, interversum, intervertĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intervertor
II sing.
intervertĕris, intervertĕre
III sing.
intervertĭtur
I plur.
intervertĭmur
II plur.
intervertimĭni
III plur.
intervertuntur
IMPERFETTO
I sing.
intervertēbar
II sing.
intervertebāris, intervertebāre
III sing.
intervertebātur
I plur.
intervertebāmur
II plur.
intervertebamĭni
III plur.
intervertebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intervertar
II sing.
intervertēris, intervertēre
III sing.
intervertētur
I plur.
intervertēmur
II plur.
intervertemĭni
III plur.
intervertentur
PERFETTO
I sing.
interversus, a, um sum
II sing.
interversus, a, um es
III sing.
interversus, a, um est
I plur.
interversi, ae, a sumus
II plur.
interversi, ae, a estis
III plur.
interversi, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interversus, a, um eram
II sing.
interversus, a, um eras
III sing.
interversus, a, um erat
I plur.
interversi, ae, a eramus
II plur.
interversi, ae, a eratis
III plur.
interversi, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
interversus, a, um ero
II sing.
interversus, a, um eris
III sing.
interversus, a, um erit
I plur.
interversi, ae, a erimus
II plur.
interversi, ae, a eritis
III plur.
interversi, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intervertar
II sing.
intervertāris, intervertāre
III sing.
intervertātur
I plur.
intervertāmur
II plur.
intervertamĭni
III plur.
intervertantur
IMPERFETTO
I sing.
intervertĕrer
II sing.
interverterēris, interverterēre
III sing.
interverterētur
I plur.
interverterēmur
II plur.
interverteremĭni
III plur.
interverterentur
PERFETTO
I sing.
interversus, a, um sim
II sing.
interversus, a, um sis
III sing.
interversus, a, um sit
I plur.
interversi, ae, a simus
II plur.
interversi, ae, a sitis
III plur.
interversi, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
interversus, a, um essem
II sing.
interversus, a, um esses
III sing.
interversus, a, um esset
I plur.
interversi, ae, a essemus
II plur.
interversi, ae, a essetis
III plur.
interversi, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intervertĕre
II plur.
intervertimĭni
FUTURO
II sing.
intervertĭtor
III sing.
intervertĭtor
II plur.
III plur.
intervertuntor
PARTICIPIO
PERFETTO
interversus, a, um
INFINITO
PRESENTE
interverti
PERFETTO
Singolare:
interversus, a, um esse
Plurale:
interversi, ae, a esse
FUTURO
interversum esse
GERUNDIVO
intervertendus, a, um
SUPINO
interversu
Vedi la forma attiva di questo lemma
intervertor v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis