intersĕror - Diatesi passiva
(intersĕro, intersĕris, intersevi, intersitum, intersĕrĕre)
verbo transitivo III coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intersĕror
II sing.
intersĕrĕris, intersĕrĕre
III sing.
intersĕrĭtur
I plur.
intersĕrĭmur
II plur.
intersĕrimĭni
III plur.
intersĕruntur
IMPERFETTO
I sing.
intersĕrēbar
II sing.
intersĕrebāris, intersĕrebāre
III sing.
intersĕrebātur
I plur.
intersĕrebāmur
II plur.
intersĕrebamĭni
III plur.
intersĕrebantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intersĕrar
II sing.
intersĕrēris, intersĕrēre
III sing.
intersĕrētur
I plur.
intersĕrēmur
II plur.
intersĕremĭni
III plur.
intersĕrentur
PERFETTO
I sing.
intersitus, a, um sum
II sing.
intersitus, a, um es
III sing.
intersitus, a, um est
I plur.
intersiti, ae, a sumus
II plur.
intersiti, ae, a estis
III plur.
intersiti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intersitus, a, um eram
II sing.
intersitus, a, um eras
III sing.
intersitus, a, um erat
I plur.
intersiti, ae, a eramus
II plur.
intersiti, ae, a eratis
III plur.
intersiti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
intersitus, a, um ero
II sing.
intersitus, a, um eris
III sing.
intersitus, a, um erit
I plur.
intersiti, ae, a erimus
II plur.
intersiti, ae, a eritis
III plur.
intersiti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intersĕrar
II sing.
intersĕrāris, intersĕrāre
III sing.
intersĕrātur
I plur.
intersĕrāmur
II plur.
intersĕramĭni
III plur.
intersĕrantur
IMPERFETTO
I sing.
intersĕrĕrer
II sing.
intersĕrerēris, intersĕrerēre
III sing.
intersĕrerētur
I plur.
intersĕrerēmur
II plur.
intersĕreremĭni
III plur.
intersĕrerentur
PERFETTO
I sing.
intersitus, a, um sim
II sing.
intersitus, a, um sis
III sing.
intersitus, a, um sit
I plur.
intersiti, ae, a simus
II plur.
intersiti, ae, a sitis
III plur.
intersiti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intersitus, a, um essem
II sing.
intersitus, a, um esses
III sing.
intersitus, a, um esset
I plur.
intersiti, ae, a essemus
II plur.
intersiti, ae, a essetis
III plur.
intersiti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intersĕrĕre
II plur.
intersĕrimĭni
FUTURO
II sing.
intersĕrĭtor
III sing.
intersĕrĭtor
II plur.
III plur.
intersĕruntor
PARTICIPIO
PERFETTO
intersitus, a, um
INFINITO
PRESENTE
intersĕri
PERFETTO
Singolare:
intersitus, a, um esse
Plurale:
intersiti, ae, a esse
FUTURO
intersitum esse
GERUNDIVO
intersĕrendus, a, um
SUPINO
intersitu
Vedi la forma attiva di questo lemma
intersĕror v. tr. III coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis