intersĕcor - Diatesi passiva
(intersĕco, intersĕcas, intersecui, intersectum, intersĕcāre)
verbo transitivo I coniugazione
Vedi la traduzione di questo lemma
FORMA PASSIVA:
INDICATIVO
PRESENTE
I sing.
intersĕcor
II sing.
intersĕcāris, intersĕcāre
III sing.
intersĕcātur
I plur.
intersĕcāmur
II plur.
intersĕcamĭni
III plur.
intersĕcantur
IMPERFETTO
I sing.
intersĕcābar
II sing.
intersĕcabāris, intersĕcabāre
III sing.
intersĕcabātur
I plur.
intersĕcabāmur
II plur.
intersĕcabamĭni
III plur.
intersĕcabantur
FUTURO SEMPLICE
I sing.
intersĕcābor
II sing.
intersĕcabĕris, intersĕcabĕre
III sing.
intersĕcabĭtur
I plur.
intersĕcabĭmur
II plur.
intersĕcabimĭni
III plur.
intersĕcabuntur
PERFETTO
I sing.
intersectus, a, um sum
II sing.
intersectus, a, um es
III sing.
intersectus, a, um est
I plur.
intersecti, ae, a sumus
II plur.
intersecti, ae, a estis
III plur.
intersecti, ae, a sunt
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intersectus, a, um eram
II sing.
intersectus, a, um eras
III sing.
intersectus, a, um erat
I plur.
intersecti, ae, a eramus
II plur.
intersecti, ae, a eratis
III plur.
intersecti, ae, a erant
FUTURO ANTERIORE
I sing.
intersectus, a, um ero
II sing.
intersectus, a, um eris
III sing.
intersectus, a, um erit
I plur.
intersecti, ae, a erimus
II plur.
intersecti, ae, a eritis
III plur.
intersecti, ae, a erunt
CONGIUNTIVO
PRESENTE
I sing.
intersĕcer
II sing.
intersĕcēris, intersĕcēre
III sing.
intersĕcētur
I plur.
intersĕcēmur
II plur.
intersĕcemĭni
III plur.
intersĕcentur
IMPERFETTO
I sing.
intersĕcārer
II sing.
intersĕcarēris, intersĕcarēre
III sing.
intersĕcarētur
I plur.
intersĕcarēmur
II plur.
intersĕcaremĭni
III plur.
intersĕcarentur
PERFETTO
I sing.
intersectus, a, um sim
II sing.
intersectus, a, um sis
III sing.
intersectus, a, um sit
I plur.
intersecti, ae, a simus
II plur.
intersecti, ae, a sitis
III plur.
intersecti, ae, a sint
PIUCHEPERFETTO
I sing.
intersectus, a, um essem
II sing.
intersectus, a, um esses
III sing.
intersectus, a, um esset
I plur.
intersecti, ae, a essemus
II plur.
intersecti, ae, a essetis
III plur.
intersecti, ae, a essent
IMPERATIVO
PRESENTE
II sing.
intersĕcāre
II plur.
intersĕcamĭni
FUTURO
II sing.
intersĕcātor
III sing.
intersĕcātor
II plur.
III plur.
intersĕcantor
PARTICIPIO
PERFETTO
intersectus, a, um
INFINITO
PRESENTE
intersĕcāri
PERFETTO
Singolare:
intersectus, a, um esse
Plurale:
intersecti, ae, a esse
FUTURO
intersectum esse
GERUNDIVO
intersĕcandus, a, um
SUPINO
intersectu
Vedi la forma attiva di questo lemma
intersĕcor v. tr. I coniug.
---CACHE---
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis